Mantelzorgelijk – Mijn rots in de branding!

Mijn leven veranderde in één dag. De dag dat mijn moeder plotseling overleed, liet ze niet alleen ons, maar ook mijn vader achter in een wereld die ineens niet meer klopte. Mijn vader, met Niet Aangeboren Hersenletsel, was radeloos. Zijn steun en toeverlaat, ze was er niet meer. Zelfstandig wonen was voor hem geen optie, mijn keuze was snel gemaakt: ik bleef. Zei mijn eigen huisje op en trok bij hem in.

Rouw

Ruimte om echt te kunnen rouwen nam ik niet. Geen tijd om stil te staan bij mijn eigen verdriet, want mijn vader had mij nu nodig. Zijn vertrouwde leefwereld was ingestort, ik moest me wel staande houden om alles bij elkaar te houden. Maar alsof het verlies van mijn moeder nog niet genoeg was, raakte ik in diezelfde periode ook mijn baan na 32 jaar kwijt.

Gek genoeg was dat het laatste waar ik mij druk om kon maken, mijn vader kwam op de eerste plaats en ik had nu de ruimte om er echt voor hem te kunnen zijn. Na een klein jaar vond ik een nieuwe parttimebaan, ik moest tenslotte ook om mijn eigen toekomst gaan nadenken. Mijn zus nam een dagdeel de zorg uit handen, maar fulltime werken zat er niet meer in.

Hulpvraag

Extra hulp van de thuiszorg? De zorgvraag van mijn vader was te zwaar, dat kon de zorgorganisatie niet meer waarborgen. Mijn hulpvraag bij de welzijnsorganisatie leverde mij ook niets op, dus stond ik er grotendeels alleen voor. En dat viel me met name in het laatste jaar erg zwaar, wetende dat terwijl ik op mijn werk was, mijn vader op bed zou liggen tot ik weer thuiskwam. Hij kon zich alleen echt niet meer redden. Had zelf de kracht niet meer om de transfer van bed naar rolstoel en toilet te maken. Daarin zat een groot deel van mijn schuldgevoel..

Wat mij als mantelzorger op de been hield?  Wanneer alles onzeker voelde, bood Mantelzorgelijk mij de stabiliteit en kracht die ik nodig had om door te gaan. De betrokkenheid van lotgenoten gaf me hoop en moed op momenten dat ik het zelf even niet meer wist. Haalde er zelfs ook nog plezier uit, want we konden soms ook nog lachen ondanks alles.

Lotgenotencontact

Dit platform, deze community, deze mensen. Hier vond ik een plek waar ik niet hoefde uit te leggen hoe moeilijk het soms was, omdat zij er zelf ook mee te dealen hadden. Hier vond ik herkenning, steun en een luisterend oor, zonder oordeel!  Mijn vader is inmiddels overleden, maar mijn band met Mantelzorgelijk blijft. Het is voor mij persoonlijk meer dan zomaar een platform, het is mijn houvast, ook in mijn nieuwe eigen leven. Ik heb weer een doel, en iets om voor te vechten…gerechtigheid!

**Weet dit**

Er is een plek waar je kunt aankloppen, waar mensen écht begrijpen wat je doormaakt…

Word vriend  van Mantelzorgelijk, lees verhalen van anderen, of stel een vraag. Het gaat je helpen  om te weten dat je niet alleen in je situatie bent!

Harte♥groet