
Mantelzorgbijslag, een mooi gebaar dat verschil kan maken
Mantelzorgers zijn onmisbaar in Nederland. Met ruim 5 miljoen mensen die zorgen voor een zieke naaste – 1 op de 3 Nederlanders – houden ze onze zorg en dus ook onze samenleving draaiende. Toch blijven ze vaak onzichtbaar en ondergewaardeerd, terwijl de lasten zwaarder worden door vergrijzing en personeelstekorten in de zorg. In Marjolijn’s vorige blog schetste zij de struggles van drie mantelzorgers: Sanne, Ahmed en Maria. Vandaag stellen we vanuit Mantelzorgelijk een concrete oplossing voor: een mantelzorgbijslag van 286 euro* per kwartaal als onkostenvergoeding. Geen symbolisch bloemetje, maar een structurele bijdrage die laat zien dat hun werk écht telt.
Waarom 286 euro per kwartaal?
We hebben lang nagedacht over wat mantelzorgers nou echt nodig hebben. Meer respijtzorg en maatwerk zijn cruciaal, maar een financiële vergoeding kan ook veel doen. Daarom pleiten wij voor een mantelzorgbijslag van 286 euro* per kwartaal – 95 euro per maand – voor alle mantelzorgers. Dit naar het model van de kinderbijslag waarbij deze standaardvergoeding uitgekeerd wordt aan ouders. Simpel, laagdrempelig en zonder bureaucratie. Koppel het aan een WMO- of WLZ-aanvraag, zodat mantelzorgers die al in het systeem zitten het automatisch krijgen, en realiseer een makkelijke online registratie voor anderen.
Voor Sanne, de 28-jarige student die zorgt voor haar moeder met MS, betekent 286 euro per kwartaal dat ze een training voor jonge mantelzorgers kan betalen of een vrijwilliger kan inschakelen. Voor Ahmed, de werkende vader met een vader met dementie, dekt het reiskosten of medicijnen, al blijft tijd zijn grootste knelpunt. En voor Maria, die haar man met Parkinson verzorgt, maakt het een klein hulpmiddel of een adempauze haalbaar. Het lost niet alles op, maar het is een begin – een gebaar dat zegt: “We zien je.”
Haalbaar en eerlijk
Nederland vergrijst. Het aantal 65-plussers groeit naar 4,8 miljoen in 2040, terwijl het aantal kinderen daalt. De kinderbijslag, nu 3,5 miljard euro per jaar, krimpt mee. Waarom zouden we dat geld niet deels herverdelen naar mantelzorgers? 5 miljoen mantelzorgers x 286 euro per kwartaal kost 5,7 miljard per jaar. Dat klinkt veel, maar mantelzorg bespaart de samenleving minimaal 22 miljard aan zorgkosten, volgens het SCP. Een investering van 5,7 miljard is dan een koopje – en een eerlijke mooie eerste stap om mantelzorgers te compenseren voor hun extra onkosten.
Meer dan geld alleen
Een bijslag is geen wondermiddel. Sanne heeft ook een plek nodig om jonge mantelzorgers te ontmoeten, Ahmed flexibele werktijden, en Maria iemand die haar actief ontlast. Maar 286 euro* per kwartaal is een mooie eerste stap. Het dekt onkosten – reiskosten, parkeerkosten, hulpmiddelen, een uurtje hulp – en geeft wat ruimte om te ademen. Natuurlijk blijven we ons ook inzetten voor betere respijtzorg, mantelzorgverlofregelingen, sociale zekerheid én compensatie voor inkomens- en pensioenverlies. Dan pas heb je een pakket dat mantelzorgers écht steunt.
Wat denk jij?
Wij zien dit als een mooi gebaar dat verschil maakt. Het is geen vetpot, maar wel een structurele stap vooruit. Nederland kan niet zonder mantelzorgers, maar zij kunnen niet eindeloos doorgaan zonder echte steun. Wat vind jij – is 286 euro per kwartaal genoeg om te starten, of moeten we groter denken? Laat het ons weten, want achter al die cijfers schuilen échte mensen met échte verhalen!
*286 euro per kwartaal is gebaseerd op de hoogte van de kinderbijslag voor het eerste kind.
Het is een mooi begin en het kan dan ook onafhankelijk van de gemeente waar je woont en waar je zorgvrager woont worden uitgekeerd. Meestal wonen de kinderen niet meer in dezelfde gemeente als de ouders.
Een lastige voorwaarde is dan het aantonen dat je mantelzorger bent. Wat als een ouder vindt “dat een kind dit eenvoudigweg hoort te doen” en het kind niet als mantelzorger ziet?…
Zorg voor mijn echtgenote,epilepsie en kan niet lopen,80 jaar en ik 87 jaar
Onze dochter woont in Amsterdam en komt geregeld langs met alle reiskosten van dienk
Het zou mooi zijn, zorg voor mijn invalide broertje die in een andere gemeente woont. Tevens heb ik de zorg/bijstaan van mijn moeder waarbij ik maar ben ga inwonen en ook de zorg van mijn tienerdochter. Ik werk 32 uur in de week en ontvang een PGB vergoeding. Ik moet voor mijn broertje wekelijks 250 kilometer rijden. Die kosten dekt net de PGB, alhoewel ik ook elke keer geld moet bijbetalen bij de belasting aangifte. Dus het zou mooi zijn die vergoeding. Het mooiste zou zijn als de gemeentes of het rijk ook eens verder kijken dan hun neus lang is. Het leven is duur en tijd heb ik niet. Als ik van mijn werk kom staat er altijd wat op mij te wachten. Of mijn dochter heeft me nodig. In het weekend ben ik de hele zaterdag bij mijn broertje en op zondag ben ik thuis aan het schoonmaken. Ik kom gewoon niet toe aan mezelf. Mijn vader is net overleden dus heb ook die papierwinkel erbij gekregen. Maar rouwen kan ik nog niet. Heb ik gewoon geen tijd voor. Ik doe het met liefde, maar af en toe….loopt mijn emmer vol. Dan zit ik soms gewoon thuis op de bank te janken voor niets.