
Langer thuis als je oud of ziek bent. Maar hoe dan?
Inmiddels is al zo’n 15 jaar het officiële beleid van verschillende kabinetten: ‘Langer Thuis’.
Dat leidt tot bezuinigingen en het wegsnijden van voorzieningen. Maar als je pech hebt en je naaste wordt chronisch ziek, hoe doe je dat dan: ‘ Langer Thuis’ ? Hoe kun je samen daadwerkelijk langer thuis wonen? En wat is de prijs die je daarvoor betaalt?
Ik weet inmiddels dat je kapitaalkrachtig moet zijn.
Financieel kapitaal
De basis van Langer Thuis is een goed huis, en het liefst een ‘eigen huis’.
Wij wonen in een levensloopbestendige woning, met een aangepaste badkamer, talloze hulpmiddelen die de zorg vergemakkelijken en een aangepaste auto voor de deur.
Als we op twee hoog in de Pijp zouden wonen, dan zou mijn partner niet naar buiten kunnen, dan hadden we onvoldoende vierkante meters voor de tillift, moesten we het doen met een kleine douch en zonder logeerkamer voor vervangende zorgers.
Er is zoveel daadwerkelijk kapitaal in euro’s nodig om de woon- en zorgkosten te financieren. Gelukkig konden we onlangs een 2de hypotheek afsluiten.
Zorgkapitaal
Met uitsluitend mantelzorg red je het niet. Als je wilt werken en een eigen leven blijven leiden, is vervangende zorg nodig. Een team van mensen dat klaar staat; voldoende betaalde uren om mijn onbetaalde uren te vervangen.
Dit wordt deels gefinancierd door een persoonsgebonden budget. Door de vervangende zorg kan ik werken, hardlopen, naar yoga en af en toe naar de bergen.
Sociaal kapitaal
Het sociale kapitaal is onbetaalbaar. Het leven is fijn door een goed netwerk, betrokken vrienden en buren, vrienden aan zee van wie wij het huis kunnen huren als zij met vakantie zijn.
Aanvankelijk maakten we een onderscheid tussen vrienden voor het sociale leven: uitjes, koffie, museum bezoek en helpers voor de zorg. Hoe heilzaam is het om die scheiding te zien verdwijnen. Het kan samengaan: vriendschap en zorg.
Mentaal kapitaal
Zorgen is intens, het is roofbouw op mijn lichaam en mentale gezondheid. Het maakt ongelooflijk veel uit met wie je dat samen doet. Het vraagt vertrouwen, intimiteit en samenspel.
De mooie mensen om ons heen veranderen ons leven. Mensen die mijn partners brein ‘aan’ zetten, hem uitdagen en plezier met ‘m maken.
Mijn mentale kapitaal staat onder druk door stress en rouw om het verlies van onze dromen over samen oud worden. Mijn mentale gezondheid koester ik door regelmatig in de bergen te wandelen. Ik weet mij omhelsd door een partner die mij het allerbeste gunt in het leven.
Kortom, wij zijn in alle opzichten kapitaalkrachtig en kunnen daardoor een mini verzorgingshuis aan huis organiseren, waardoor Langer Thuis mogelijk is.
Maar dat ‘Langer thuis’ is vooral te realiseren voor mensen met geld, ruimte en netwerk. Wat gebeurt er met mensen die minder kapitaalkrachtig zijn? De politieke keuzen die aan de basis liggen van het ‘langer-thuis-beleid’ vergroten de (economische) ongelijkheid tussen mensen.
Als verpleeghuizen worden afgebroken, investeer dan in logeerhuizen. Als we van familie en partners meer tijd verwachten voor de zorg, investeer dan in zorgverlof op de werkvloer. Maak de route naar een persoons gebonden budget eenvoudig, waardoor mantelzorgers hun eigen leven en hun mentale gezondheid behouden en Langer Thuis geen gevangenis wordt voor de mantelzorger.
In de tentoonstelling Ik zorg voor jou zie en lees je de verhalen van veertien Amsterdammers.
Zie en lees hier de portretten en verhalen van ‘Ik zorg voor jou’.
Comments (0)