Is een mantelzorger lastig, lui of liefdevol?

Er zijn nogal wat verschillende beelden over mantelzorgers, ook vanuit de formele zorgverlening. En ieder beeld heeft een andere verwachting en een eigen oordeel. Over wat mantelzorgers doen of niet doen, wat ze laten of moeten laten. Regelmatig spreek ik mensen die niet weten wat de impact van intensieve of langdurige mantelzorg is. En toch hebben deze mensen een eigen beeld en oordelen ze over de inzet van mantelzorgers. Dit werd me pijnlijk duidelijk toen ik in een discussie terecht kwam op social media.

In een groep van formele zorgverleners ontstond een discussie over houding, gedrag, inzet en taken van mantelzorgers. Ik kon het niet laten om te reageren vanuit mijn perspectief en toen kwam het echt op gang. Redelijk verbluft heb ik de reacties gelezen. Het vloog alle kanten op. Maar eigenlijk waren er drie stromingen te herkennen:

1. De mantelzorger is lastig
‘Ze bemoeien zich overal mee en het is nooit goed’
‘Ik ga ze niet iedere keer uitleggen dat ik geen tijd heb om alles te doen’

2. De mantelzorger is lui
‘Ze moeten zelf wat vaker hun handjes laten wapperen in plaats van te klagen’
‘Doe het lekker zelf en helpt eens wat vaker mee’

3. De mantelzorger is liefdevol
‘Ze doen wat ze kunnen, maar ze zijn best zwaar belast’
‘Ze zijn er niet voor opgeleid en doen het toch maar, terwijl wij de professionals zijn’

De discussie heeft wel een paar dagen door mijn hoofd gespookt. Want dit is echt een serieus probleem als mantelzorgers gelijkwaardige gesprekspartners gaan worden zoals in de nieuwe Mantelzorgagenda vermeld staat. Wat ik nu vooral merkte was de scherpe tweedeling tussen de formele en informele zorg. Allebei zwaar onder druk door een rammelend zorgsysteem.

Elkaar bevechten is de oplossing niet. We hebben namelijk hetzelfde doel: goed zorg voor de zorgvragers met de juiste waardering voor de zorgverleners. Dus laten we met elkaar optrekken om de zorg uit het slop te halen. En ja, mantelzorgers zijn soms lastig omdat ze het beste willen voor hun dierbaren. En ze lijken soms lui omdat er echt niets meer bij kan en ze ergens een grens moeten trekken. En bovenal zijn ze liefdevol omdat het zonder liefde niet gaat.

Avatar foto

Ervaringsdeskundige mantelzorger, veranderkundige/organisatieadviseur, moeder en echtgenote. Zorgt al jaren voor moeder en broer. Spreekt en schrijft over vraagstukken in het sociaal domein en mantelzorg. Rode draad is: opsporen, blootleggen, bespreekbaar maken en verbinden. Hiervoor kijkt en luistert ze met een open blik naar alle mensen en zaken die ze tegenkomt. Ze is gedreven om de positie van mantelzorgers te verbeteren en op te komen voor hun belangen. Margreet is tevens bestuurslid van onze stichting, projectleider en de schrijfster van ons MantelzorgManifest.

Comments (1)

  1. Willen we informele zorg van familie en partners echt op een ander plan brengen, dan vraagt dat om een paradigma shift. Nieuwe zorgconcepten ontstaan door een stapje terug te doen en de netwerken van zorgers te zien als partners in de aanpak. Wanneer mensen het heft in eigen hand nemen, wordt hun kracht zichtbaar en ontstaan nieuwe hybride vormen van zorg, gebaseerd op het gewone leven en in de eigen omgeving

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top