Hitteplan

Mijn vrouw en ik zijn allebei de zeventig gepasseerd. Mijn vrouw heeft hersenletsel en ik zorg al jaren voor haar. Dat doe ik met liefde en eigenlijk regel ik alles zelf. Er zijn wel eens mensen die aanbieden om te helpen, maar meestal sla ik dat vriendelijk af. Sommigen noemen mij eigenwijs en misschien hebben ze daar wel een beetje gelijk in. Maar zolang ik kan wil ik niet afhankelijk zijn, voel mij zo al oud genoeg soms.

De afgelopen warme dagen waren echter pittig. Niet alleen door de hitte, maar ook omdat ik zelf flink ziek was geweest. Inmiddels ben ik geholpen maar heb nog gebrek aan energie. Toch probeerde ik alles gewoon te blijven doen.

Begin van de week zat ik even in ons tuintje kwam de bovenbuurvrouw aanlopen. Ze vroeg me hoe het ging. Normaal zou ik hebben gezegd dat alles prima was, maar deze keer vertelde ik eerlijk dat het eigenlijk nog niet zo lekker ging.

Blij dat ik dat gedaan heb. Zonder er veel woorden aan vuil te maken, vroeg ze of ze boodschappen voor ons mee kon nemen. Inmiddels doet ze dat al een paar dagen, kleine dingetjes hoor maar met deze warmte scheelt mij dat enorm. Ik zei haar al dat ik geen hitteplan advies nodig ben, ze moest lachen.

Het lijkt misschien iets kleins, maar voor ons betekent het veel. Soms denk je dat je alles alleen moet kunnen. Nu merk ik dat hulp aannemen niet hetzelfde is als afhankelijk zijn. Het is gewoon fijn als iemand even met je meedenkt.

Met vriendelijke groet,

Nico