Half jaar

Het was augustus 2022 toen mijn lieverd en ik samen in onze pas gerenoveerde badkamer stonden. Hij stelde mij de vraag of ik denk dat ik het ga redden als hij er niet meer is. Ik staarde een tijdje zwijgend over de perenboomgaard achter ons huis. Toen stelde ik hem de vraag terug, of hij denkt dat ik het alleen ga redden, zonder hem. Hij keek mij vol vertrouwen aan en zei dat hij denkt dat ik het kan.

Het is dat beeld dat afgelopen half jaar elke dag in mijn gedachten terugkomt. Dat beeld hielp om momenten door te komen wanneer ik het gemis pijnlijk voelde. Hij die er was voor me, mijn liefde, steun, vriend en sparringpartner. Hij die altijd voor mij klaarstond. Hij die, toen hij nog niet ziek was, mij elke ochtend voordat hij naar zijn werk ging, een bakje koffie bracht op bed. Hij die lieve briefjes ophing in de woonkamer op de ochtend dat ik jarig was. Hij die met een bos rozen achter op zijn fiets naar huis reed, en thuis gekomen er achter kwam dat al de kopjes er af waren geritst tussen de spaken.Hij die elke dag liet weten dat hij van mij hield. En ohja, en ook de man waar ik ruzie mee kon maken om het vervolgens weer goed te maken.Die man moet ik nu missen.

In de jaren van zijn ziekte heb ik me als mantelzorgpartner ‘zakelijk’ kunnen voorbereiden, hoe ik emotioneel zou reageren wist ik niet. Ik las boeken en artikelen. Sprak met mensen. En ondanks dat zijn er toch zaken die mij zijn overvallen, mij hebben verbaasd. En zaken die mij flink irriteerden. Een aantal ervaringen, tips en overdenkingen.

Afscheidsfotograaf

In de week van  de begrafenis nam ik contact op met afscheidsfotograaf Ilja Verstraten. Ik wilde  graag het afscheid vastleggen. Van alle belangrijke levensgebeurtenissen maken we foto’s: trouwen, zwangerschap, kinderen.. en van het afscheid niet. Het contact met Ilja verliep heel goed, korte lijnen, snelle reacties. Meer dan dat nog, merkte ik dat zij haar eigen ervaringen in haar werk meenam. Dat zorgde ervoor dat ik direct een warme klik met haar had. Zij begreep als geen ander waar het over ging, de emoties en dat ik in een waas die week doorkwam. Toen ik na een aantal maanden het fotoboek ontving was ik heel ontroerd. De foto’s zijn een kostbare herinnering. Het bekijken maakt dat steeds meer gaat doordringen dat hij nooit meer terug komt. Het zien van mensen die er waren, die ik niet gezien heb die dag. Ik kan niet anders zeggen dat ik ontzettend dankbaar ben voor de foto’s en de manier waarop Ilja deze reportage maakte en met mij deelde. Ik kan niet anders zeggen: een aanrader!

Vingerafdrukken

De begrafenisondernemer gaf na de begrafenis aan, dat ze vingerafdrukken had genomen van mijn lieverd. Dat doen ze niet standaard. Ik wist ook niet dat de mogelijkheid bestond. Dat overviel me en ik was compleet verrast. En het ontroerde me toen ik de vingerafdrukken in mijn handen had. Iets tastbaars van hém. Ik deed er vervolgens het volgende mee:

Trouwringen

Na het overlijden wist ik direct wat ik met onze trouwringen wilde doen. Ik wilde de ringen aan elkaar vast laten maken. Een symbool dat laat zien dat ik bij hem hoor, dat ik getrouwd ben. Maar ook het symbool dat laat zien dat ik weduwe ben. De ring van mijn lieverd was 10 maten groter, daar moest een stukje uit gehaald worden. En van dat stukje heb ik een herinneringssieraad laten maken, een hangertje voor aan een ketting. Op het hangertje staat zijn vingerafdruk. Onwijs veel dank aan Goudsmederij Kirsten Noens uit Hulst voor het maken van deze twee sieraden.

Alleenstaande met kinderen

Na de begrafenis kwam er best wat werk op me af, dat gaf ook afleiding. Er moest een en ander geregeld worden. Ik was niet voorbereid op dat, wanneer ik belde met instanties zij mij direct als ‘alleenstaande met kinderen’ zagen. ‘Nee, zei ik dan, hij blijft mijn man ook al is hij overleden’. Dat overviel me in die eerste maanden. Ook had ik niet bedacht dat mijn meisjesnaam ineens weer werd gebruikt door instanties. Ik denk dat ik nog liever als weduwe word gezien, want dat zegt tenminste alles over de relatie die ik heb met mijn man. Ook al is hij dood. En ook al is dat een rotwoord. In gesprekken met lotgenoten merkte ik dat het voor iedereenanders voelt. Daarom vind ik het jammer, dat ik zelf niet kan kiezen hoe ik genoemd en gezien wordt door instanties.

Nabestaandenpensioen

Direct na het overlijden had ik geen enkele inzage meer in het nabestaandenpensioen. Nu had ik dat gelukkig met mijn zus al een keer uitgezocht, maar toch was dat niet echt heel fijn. De uitkering die hij ontving werd namelijk ook direct stopgezet. Het is toch altijd prettig als je een beetje weet waar je op kunt rekenen? Helemaal als je situatie ineens veranderd en alles heel onzeker is. Het duurde langer dan een maand voordat ik wist waar ik recht op had.

Begrafenisverzekering

Mijn lieverd had in het eerste jaar van zijn ziekte een gesprek gehad met iemand van de begrafenisverzekering. Hij wilde graag alles goed geregeld hebben. In dat gesprek was niet verteld dat, als wij zouden kiezen voor een andere begrafenisondernemer dan zij hebben, een gedeelte niet uitgekeerd zou worden. Nu wilde mijn lieverd heel graag de ondernemer die ook bij de uitvaart van mijn vader betrokken was. Maar achteraf bleek dat ervoor te zorgen dat ik niet het gehele bedrag kreeg uitgekeerd. Waarschijnlijk had ik dit kunnen weten, als ik de polis beter had gelezen. Maar toch. Om vervelende verrassingen te voorkomen, kun je dit checken  bij je eigen uitvaartverzekering. En alsnog had ik voor De Ridder uit Terneuzen gekozen, omdat hij dat heel graag wilde. En daar ben ik nog altijd heel dankbaar voor. In een verdrietige periode stapten deze fijne mensen ons leven binnen. Zij waren er voor ons die week (en daarna) van afscheid.

Telefoon naar prepaid

Twee jaar geleden overleed mijn vader. Na ongeveer anderhalf jaar zagen we een andere profielfoto in WhatsApp. Dat was een nare ontdekking. Ik hoorde deze ervaring van nog meer mensen. Mijn broer gaf aan dat ik het nummer van mijn lieverd het beste kon laten omzetten naar een prepaid. Na enig heen en weer gebel met de telefoonprovider lukte dat uiteindelijk. Nu kan ik zelf besluiten wanneer ik zijn nummer laat afsluiten.

Elkaar helpen

We liepen in die tijd aan tegen de AVG en privacywetgeving. Mijn schoonzus belde met een verzekering die zou uitkeren. Zij mochten niets zeggen, vanwege privacy. Hoe lastig is dat voor mensen die dit zelf niet voor elkaar krijgen, vanwege de situatie waarin ze zitten. Als iemand wil helpen, word je tegengewerkt. Hoe kunnen we dan meer naar elkaar omzien en helpen?

Vertrouwen

Naast het vertrouwen dat mijn lieverd mij meegaf, zijn er nog verschillende zaken die hij mij liet weten via brieven, een levensportret en zijn dagboeken. Ik verzamelde alles in een kist die hij had gemaakt. Voor ons alle drie, een andere kist met spullen en brieven. Hoe waardevol is het om deze dingen te hebben, het is zijn steun, liefde en zorg die ik daarin voel. Het valt niet mee, maar het vertrouwen van hem, dat heb ik. Daar ben ik heel dankbaar voor. Hij liet dat als een cadeau achter. En hoe moeilijk hij het ook vond, dat deed hij toch maar. Het zal me helpen om mezelf weer te hervinden ook al heeft dat tijd nodig.