Foto © Claudia Otten

Gitzwart scenario heeft zich vandaag voorgedaan

Om 12.15 uur gaat mijn telefoon. Afgeschermd telefoonnummer. Het is politie. Mijn vrouw is compleet over haar toeren en zwaait op straat met een mes. Ik meld dat ik er binnen de tien minuten ben. Aangekomen zie ik acht man politie staan, mijn vrouw compleet buiten zinnen. Ik wordt in een paar korte woorden op de hoogte gebracht en vraag of ik naar mijn vrouw mag omdat ik haar mogelijk tot rust krijg. Het mes is veilig gesteld nadat er met een taser is gedreigd door de politie. Vanaf dat punt ben ik er bij gekomen. Het fact team is op de hoogte gebracht en is ook gekomen. Om mijn vrouw rustiger te krijgen vraag ik aan de politie of zij naar binnen mag. Onder begeleiding mag dit. Na ruim een uur komt mijn vrouw een beetje bij. Crisisteam wordt op mijn verzoek aangestuurd. Dit gaat mijn mogelijkheden te boven en geef duidelijk aan dat ik mij terug trek qua verantwoordelijkheid. Na uren onderhandelen en wachten komt eindelijk het crisisteam bij ons thuis. Na ons en mijn verhaal te hebben aangehoord is de beslissing genomen dat mijn vrouw doormiddel van een inbewaringstelling op grond van de Wet zorg en dwang een time-out krijgt. Er is geen plek beschikbaar binnen de ggz. Er gaat vanavond nog een plek gezocht worden binnen een verpleeginstelling. De crisisdienst heeft de verantwoordelijkheid overgenomen en ik ben weer op de tuin. Ik heb mij bikkelhard opgesteld deze verantwoordelijkheid niet te kunnen nemen. Ik heb het goed aan mijn vrouw kunnen uitleggen. Het is nu afwachten op de plaatsing. Ik zal op de hoogte gehouden worden. Vanavond voor 23.00 uur zal er een contact moment zijn met de crisisdienst. Wat een heftige dag is dit. Ik heb veel meegemaakt maar dit had ik nooit voorzien.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top