Even ademhalen

Mijn man heeft dementie, en dat vraagt veel van me. De dagen draaien om zorgen, organiseren, en vooral opletten. Eerlijk gezegd, soms vergeet ik mezelf een beetje. Of beter gezegd, zet ik mijn eigen behoeften aan de kant. Maar dat gaat mij steeds meer opbreken en dat gaat zeker ten koste ook van de rust thuis.

Mijn kinderen hebben hun eigen leven en zien niet echt in hoeveel dit alles van mij vraagt, tenminste zo zat dat in mijn hoofd. Want vorige maand verraste mijn zoon me met iets heel bijzonders: hij had een weekend aan zee voor me geboekt. Hij zou zelf bij zijn vader blijven, zodat ik echt even weg kon. Wist niet wat ik las toen hij me het “Speciaal voor jou” kaartje overhandigde met deze boodschap.

Zag er een klein beetje tegenop dit alleen te gaan doen, maar mensen: wat heb ik er toch van genoten! Heerlijk hotelletje aan de Zeeuwse kust, hoefde mij nergens druk over te maken alles was tot in de puntjes geregeld. Twee dagen voor mijzelf, twee dagen doen waar ik zin in had. Zoveel was dat niet eens: heerlijk gewandeld, uitgewaaid, en na het eten met een heerlijke bak koffie in de nog warme serre gezeten.

Natuurlijk heb ik heus nog wel even aan thuis gedacht en een app gestuurd naar mijn zoon, daar ging het ook best goed.  Ik heb me letterlijk en figuurlijk “overgegeven” en dat heeft mij enorm goed gedaan. Ik heb mij voorgenomen om het niet bij deze ene keer te laten. Mocht ik weer een periode hebben waar ik het niet meer zie zitten neem ik dit als herhaalrecept!

Jenny