Foto © Claudia Otten

En toen was ik zelf aan de beurt..

In mijn laatste bericht schreef ik al dat er een afspraak stond met de huisarts voor mijzelf. Er waren onderzoeken voorbereid welke nog gedaan moesten worden. Helaas heb ik het niet vol kunnen houden tot het moment dat ik weer bij de huisarts zou komen. Afgelopen weekend ben ik ontzettend ziek geworden. Maandagochtend heb ik via de spoedlijn van de huisarts contact gehad en mocht ik meteen komen. De spreekkamer van de huisarts was vrijgehouden waardoor ik meteen door kon lopen. Na wat kort onderzoek was het voor de huisarts duidelijk, heeft contact opgenomen met een MDL arts (maag-darm-lever) , en moest ik mij melden bij de Spoedeisende Hulp van een ziekenhuis. Binnen een uur lag ik aan een infuus en kreeg de eerste dosering morfine. Lang verhaal iets korter: Ontsteking aan de 12 vingerige darm, ontstoken galblaas en aanwezige stenen-mogelijk afsluiting en ontstoken alvleeskliers. Na een paar dagen verbleven te zijn in het ziekenhuis en geweldige verzorging ben ik sinds gisteravond weer thuis. Er zal een vervolgtraject komen met mogelijke verwijdering van de galblaas. Eerst moet ik nog rust houden en medicatie voor de pijnbestrijding gebruiken. Door het nieuws dat ik was opgenomen in een ziekenhuis was mijn vrouw behoorlijk in paniek en wilde voor een paar dagen naar huis gaan om daar voor de katten te zorgen en voor mij als ik terug zou komen. Gelukkig heb ik met behulp van andere die hebben aangeboden de katten te verzorgen en zo erger kunnen voorkomen. Mijn vrouw is een ochtend door haar broer opgehaald en naar mij op bezoek gebracht. Heerlijk, wat hebben wij hier van genoten. Goed, nu ben ik weer thuis, moet het rustig aan doen en laat het vervolgtraject op mij afkomen.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 2 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top