Emotionele Overbelasting: De Verborgen gevolgen van Mantelzorg

Mantelzorg is van onschatbare waarde voor samenlevingen over de hele wereld. Deze liefdevolle zorg en ondersteuning die geboden wordt aan een familielid, vriend of naaste met een chronische ziekte of beperking komt echter niet zonder uitdagingen. Emotionele overbelasting is een veelvoorkomend fenomeen onder mantelzorgers, waarbij zij vaak hun eigen behoeften en welzijn opofferen voor het welzijn van anderen. In dit artikel schrijf ik over de oorzaken, de verborgen gevolgen en mogelijke oplossingen voor emotionele overbelasting bij mantelzorg.

Oorzaken van Emotionele Overbelasting:

Emotionele overbelasting kan voortkomen uit verschillende bronnen. Ten eerste wordt er tegenwoordig door de samenleving enorm veel verwacht van mantelzorgers. De druk op mantelzorg neemt toe nu mantelzorgers steeds worden aangewezen als de oplossing voor de vele problemen in de Nederlandse  zorg. Vergrijzing, bezuinigingen, tekort aan zorgpersoneel en beperkte instellingsplaatsen: mantelzorgers mogen het oplossen. Wat ooit vrijwillige inzet was uit liefde voor een naaste dreigt nu te veranderen in een zorgplicht.

Ten tweede stellen mantelzorgers ook vaak (te) hoge verwachtingen aan zichzelf om de beste zorg te bieden. Ze voelen zich verantwoordelijk voor het fysieke, emotionele en sociale welzijn van de ontvanger van zorg. De voortdurende toewijding en het constante geven kan leiden tot gevoelens van overweldiging en stress. Daarnaast kunnen financiële zorgen, onzekerheid over de toekomst en conflicten binnen de familie de druk op mantelzorgers verhogen, wat uiteindelijk emotionele uitputting tot gevolg kan hebben.

Gevolgen van Emotionele Overbelasting:

Emotionele overbelasting kan een diepgaand effect hebben op de fysieke en mentale gezondheid van mantelzorgers. Ze kunnen te maken krijgen met symptomen van depressie, angst en chronische vermoeidheid. Het continue negeren van hun eigen behoeften kan leiden tot een afname van hun persoonlijke welzijn en een gevoel van isolatie. Bovendien kunnen de emotionele last en het gebrek aan ondersteuning bijdragen aan gevoelens van schuld en tekortschieten, wat de draagkracht van mantelzorgers verder vermindert.

Oplossingen voor Emotionele Overbelasting:

Het is essentieel om mantelzorgers voldoende ondersteuning en middelen te bieden om hen te helpen omgaan met emotionele overbelasting. Ten eerste moeten beleidsmakers en zorginstellingen erkennen en rekening houden met de emotionele belasting van mantelzorgers. Dit kan worden gedaan door extra middelen beschikbaar te stellen, zoals respijtzorg op afroep en op maat, waarbij de mantelzorger tijdelijk wordt ontlast van de zorgtaken. Verder moeten mantelzorgers worden aangemoedigd om deel te nemen aan ondersteuningsgroepen, waar ze begrip en advies kunnen delen met anderen in vergelijkbare situaties. Ik heb het al eerder aangedragen: gemeenten kunnen naast fysieke bijeenkomsten ook de werkende mantelzorgers tegemoet komen met een vriendschap op online lotgenotencontact bij Mantelzorgelijk.Daarnaast kunnen regelmatige evaluaties van de zorgbehoeften helpen bij het aanpassen van het zorgplan en het verminderen van de belasting voor mantelzorgers.

Conclusie:

De strijd van mantelzorgers blijft vaak onzichtbaar, terwijl zij dag in dag uit zorgen voor dierbaren. Emotionele overbelasting kan een verwoestend effect hebben op hun welzijn, waardoor het van groot belang is om dit fenomeen serieus te nemen en actief ondersteuning te bieden. Beleidsmakers, zorgverleners en de maatschappij als geheel moeten zich bewust zijn van de uitdagingen en zorgen van mantelzorgers, aangezien zij een onschatbare rol spelen bij het waarborgen van het welzijn van degenen die ze verzorgen.

Avatar foto

Marjolijn Bruurs is sociaal ondernemer, de initiatiefnemer van Mantelzorgelijk.nl, ervaringsdeskundige en mantelzorgactivist.

Comments (1)

  1. Dit is mogelijk het meest belangrijke aspect van mantelzorg. In mijn eigen ervaring werd dit door één specifieke factor verergerd, maar die zie ik niet bij de oplossingen terug.

    Wat mij emotioneel enorm belast heeft, is het niet erkennen van mijn inbreng als mantelzorger als waardevol. Voor de bühne vond men mijn welzijn en belastbaarheid heel belangrijk. Maar als het aankwam op mijn kennis en ervaring werd ik niet serieus genomen. Ja, tijdens een gesprek wel maar er werd nooit iets mee gedaan. Praktisch werd mijn inbreng dus genegeerd.

    Het is emotioneel enorm zwaar om te zien dat iemand van wie je houdt lijdt omdat men haar (in mijn geval) volledig verkeerd benadert en daardoor escalatie veroorzaakt, terwijl ik nagenoeg volledig onderbouwd heb uitgelegd wat niet goed gaat, wat anders moet en waarom. Als dat vaak genoeg gebeurt dan ontstaat er zelfs een gevoel van moedwillig mishandelen, omdat men niet meer kan zeggen dat het “per ongeluk” gebeurt als duidelijk is uitgelegd wat er mis gaat.

    Daar bovenop voelt het ook gewoon heel respectloos en voel je je extra machteloos.

    Ik snap best dat niet iedere mantelzorger echt weet wat goed is voor diens naaste, maar er zijn met mij vele anderen die zeker wat betreft die specifieke persoon en diens beperkingen of ziekte deskundiger zijn dan menig zorgprofessional. Naar mijn mening verdient die laatste de titel “professional” niet als men de deskundigheid van de mantelzorger gewoon standaard negeert. Dat is ronduit ONprofessioneel zelfs.

    Dat wilde ik even kwijt na het lezen van het artikel…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top