Zijn vriend, de bemiddelaar

Afgelopen zomer zaten we achter in de tuin te chillen. Ik had eindelijk een relaxmoment te pakken: voeten omhoog, zon op m’n gezicht, drankje erbij. Mijn partner, voor wie ik zorg, zat naast me een beetje te rommelen met zijn telefoon. Alles pais en vree.

Tot hij me plots vroeg om wat lekkers te maken, poef, weg mijn ontspanning.
Ik was al blij dat ik überhaupt zat, dus voor ik het wist kwam er een hele tirade uit. Niet netjes, maar gewoon pure overbelasting die eruit floepte. Hij weer wat terug, ik nog wat feller. Het werd echt zo’n scène waarvan je denkt: oei, dat had ook anders gekund.

Precies op dat moment kwam zijn vriend, onze eeuwige klus-held, achter door de poort.
Keek naar mijn partner en riep hem “Marco! Laat die vrouwen, we gaan voetbal kijken straks!” Daarna keek hij naar mij met zo’n half-grijns: “Jij, over een half uurtje klaarstaan. Ik drop jullie in de stad. Terrasje pakken ofzo”

En eerlijk? Het was exact wat ik nodig had. Even later liep ik met zijn vrouw richting centrum. Zonnig, muziekje op straat, zomerse vibe. We vonden een plekje op een terras, bestelden lekker glas wijn met wat lekkers om te snaaien, en binnen no-time was ik weer normaal mens in plaats van oververhit stresskanon.

Nog wel grappig om mee af te sluiten: toen we thuiskwamen zaten de mannen erbij alsof ze net een nationale ramp hadden meegemaakt. Bleek dat de wedstrijd dramatisch was verlopen haha

Het werd uiteindelijk precies zo’n middag die je soms nodig hebt, luchtig, ontspannen, onverwacht leuk! Zo leuk dat ik hem hier als gelukje wil delen.