Dag van de Mantelzorg: leuk die symboliek, maar wat schiet ik ermee op?

10 november is het Dag van de Mantelzorg. De dag waarop gemeenten en organisaties mantelzorgers in het zonnetje zetten. Er is koffie, soms een bijeenkomst, dit jaar zelfs een Mantellintje als symbool van waardering.
Klinkt mooi. Maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik me afvraag: wat lost dit eigenlijk op?

Eén dag applaus voor een jaar onzichtbaar werk

Mantelzorg is geen hobby en geen dagtaak voor even. Het is dag in, dag uit zorgen, regelen en schuiven met je leven.
Een dag vol complimenten voelt dan bijna vreemd. Alsof een schouderklopje genoeg is voor een systeem dat leunt op onbetaalde zorg.

Symboliek zonder verandering

Een speldje, applaus of high tea verandert niets aan:

• het gebrek aan structurele financiële waardering;

• de bureaucratische drempels voor hulp en respijtzorg;

• het feit dat werk en mantelzorg nog steeds nauwelijks te combineren zijn.

Als de echte problemen blijven liggen, is zo’n dag al snel mooie verpakking zonder inhoud.

Wat deze dag wél zou kunnen zijn

Stel dat de Dag van de Mantelzorg niet alleen een bedankje was, maar een luid e duidelijk signaal naar politiek en werkgevers.
Een dag waarop we roepen:

• Geef mantelzorgers rechten en bescherming.

• Maak regelingen simpel en toegankelijk.

• Erken mantelzorg als volwaardig werk.

Dán heeft 10 november nut.

Tijd voor een echte wake-up call

Zolang de maatschappij vooral bedankt en niet verandert, blijft het wringen.
Want mantelzorgers houden de samenleving overeind.
Niet met een lintje, maar met hun tijd, inkomen en gezondheid.

Misschien moet deze dag minder gaan over cadeautjes of activiteiten en meer over rechtvaardigheid.
Dat zou pas een échte Dag van de Mantelzorg zijn!