Antwoord op de drie meest gestelde vragen van #mantelzorgers

Een jaarlijkse beloning van 200 euro voor hun inzet. Tot een paar jaar geleden kregen mantelzorgers die daarvoor in aanmerking kwamen die automatisch gestort. Sinds mantelzorgers onder de verantwoordelijkheid vallen van gemeenten is deze waardering niet meer zo vanzelfsprekend. Bij de Mantelzorglijn van Mezzo komen daar veel vragen over binnen: is er nog een waardering voor de mantelzorger en hoe krijg ik die? Waarom kreeg ik vroeger 200 euro en nu een bon van 20 euro? Klopt het dat elke gemeente wat anders doet voor zijn mantelzorgers?

Verwarring en onbegrip alom, constateert Liesbeth Hoogendijk, directeur van Mezzo. Haar belangrijkste tip: zorg dat je als mantelzorger staat ingeschreven bij de gemeente waar de mantelzorg gegeven wordt. Dat is de voorwaarde om die waardering te ontvangen. En inderdaad, de ene gemeente geeft 200 euro, terwijl de andere niet meer dan een VVV-bon geeft van 25 euro. Daar doe je weinig aan: gemeenten zijn vrij om te bepalen hoe ze hun mantelzorgers waarderen.

Maar liefst de helft van de mantelzorgers heeft financiële problemen of moeite met rondkomen. Zeker als ze de zorg hebben voor iemand die bij hen in huis woont dan stapelen de financiële zorgen zich snel op. Vaak zien zij zich genoodzaakt om minder uren te werken en krijgen zij hogere zorgkosten voor hun kiezen. Helemaal uitzichtloos hoeft die financiële situatie niet te zijn, benadrukt Hoogendijk van Mezzo. ,,Gemeenten hebben talloze vergoedingsregelingen om de financieel kwetsbare mantelzorger enigszins tegemoet te komen.” Alleen: de gemiddelde mantelzorger heeft er geen weet van.

Een belangrijke tip van Mezzo: ga in gesprek met je werkgever. Kijk of het mogelijk is om werktijden aan te passen, zorgverlof op te nemen, of om meer thuis te werken.. En de andere tip: ga in gesprek met je gemeente. Gemeenten kennen een aanvullende bijstand, bijvoorbeeld voor extra telefoon- en reiskosten. Ook zijn er regelingen voor mensen met een minimuminkomen, zoals kwijtschelding van gemeentelijke belastingen, vervoers – en parkeerkosten of een tegemoetkoming voor de kinderopvang. Het slechte nieuws is: ook hier gaat de ene gemeente er anders mee om dan de andere.

In 2015 zijn de regels veranderd en betaalt iedereen een inkomensafhankelijke eigen bijdrage voor 99 termijnen. Eén termijn is 4 weken, dus in ruim 7,5 jaar betaal je die uitgaven terug. Zo’n eigen bijdrage bestond voorheen niet als het ging om een woningaanpassing. Nu wordt – afhankelijk van het eigen vermogen én het inkomen – weinig tot niets meer vergoed. Dus ja, dat klopt. En het vervelende is dat veel mantelzorgers dat niet weten en daar pas laat achterkomen. ,,Met als gevolg dat die traplift opeens een molensteen wordt om iemands nek, terwijl hij net dacht dat hij de traplift een oplossing was.”

In gesprek gaan met je gemeente, luidt ook hier advies van Mezzo. En vraag vooral naar de kosten van de woonaanpassing is. ,,Soms kan het dan goedkoper blijken om zelf een traplift tweedehands te regelen dan het via de gemeente te regelen en te betalen.”