6. Werk en zorg botsen keihard

Veel mantelzorgers combineren zorg met werk.

In het begin lukt dat vaak nog.

Je schuift wat.
Neemt een keer vrij.
Regelt iets tussendoor.

Maar naarmate de zorg zwaarder wordt, verandert dat.

Afspraken vallen onder werktijd.
Nachten worden onrustiger.
Je begint vermoeid aan je werkdag.

De rek gaat eruit.

En op een gegeven moment moet er iets wijken.

Minder uren werken.
Een stap terug doen.
Of helemaal stoppen.

Niet omdat je dat wilt.
Maar omdat het niet anders kan.

De gevolgen zijn groot.

Minder inkomen.
Minder zekerheid.
Minder perspectief op de lange termijn.

En ondertussen blijft de zorg doorgaan.

Werkgevers willen vaak wel meedenken.
Maar ook daar zit een grens.

Want werk vraagt continuïteit.
En mantelzorg is onvoorspelbaar.

Je probeert het allebei goed te doen.

En hebt ondertussen het gevoel dat je in beide tekortschiet.

Niet in Den Haag.
Maar aan de keukentafel.