4. Meer regels, minder lucht

Er is steeds meer aandacht voor ondersteuning van mantelzorgers.

Meer regelingen.
Meer loketten.
Meer initiatieven.

Maar ook meer verdienmodel.

Op papier groeit het aanbod.

Maar in de praktijk gebeurt er iets anders.

De hoeveelheid regels groeit mee.

Aanvragen.
Formulieren.
Indicaties.
Herindicaties.
Verantwoording.

Voor bijna alles moet iets geregeld worden. En voor bijna alles moet je zelf het initiatief nemen.

Terwijl je al zorgt.

Het idee is dat ondersteuning ontlast.
Maar wat vaak gebeurt, is dat het organiseren van die ondersteuning óók werk wordt.

Werk dat tijd kost.
Energie kost.
En mentale ruimte inneemt die er eigenlijk niet meer is.

Je zit ’s avonds niet uit te rusten, maar formulieren in te vullen.
Je bent niet alleen mantelzorger, maar ook planner, regelaar en administrateur.

En ergens daar tussendoor ontstaat een gevoel dat moeilijk uit te leggen is.

Dat je tekortschiet.

Omdat het niet lukt om alles bij te houden.
Omdat je iets mist.
Omdat iemand anders zegt dat het anders moet.

Terwijl je allang op je grens zit.

Meer ondersteuning zou lucht moeten geven.

Maar zolang het systeem complex blijft,
wordt het voor veel mantelzorgers juist zwaarder.

Niet in Den Haag.
Maar aan de keukentafel.