Waarover mantelzorgers niet (horen te) spreken
Via mail krijgen wij diverse mails binnen met hulpvragen. Dit keer delen we een vraag van mantelzorger Fred:
“Jarenlang ben je nu mantelzorger voor je partner. Je kookt, poetst, wast, strijkt, chauffeert, verzorgt de wonden en soms als het mis gaat verschoon je je partner. Zij vindt een vanzelfsprekende zaak. “Dacht je dat ik het niet liever zelf doe !” zegt ze als anderen je prijzen. Van alle kanten wordt hulp aangeboden maar we kunnen het zelf wel. Je had zoveel plannen. Als ik met pensioen ben ga ik ……!!! Vergeet het maar. Je relatie verandert. Je hebt het gevoel alleen maar mantelzorger te zijn. Een knuffel is alleen nog nodig als ze zich erg slecht voelt, een terugval heeft. “Hou me eens vast, ik heb het moeilijk !” Verder al jaren geen lichamelijk contact, geen knuffel en al zeker geen seks. Over dat laatste valt niet te praten. Je hebt daar begrip voor, maar hebt zelf wel nog behoeften.
Maar je doet het allemaal uit liefde ! Is dat nog zo ? Is het niet veel meer uit plichtsbesef, uit een verleden dat je samen hebt, i.v.m. kinderen en kleinkinderen ?
Je kunt een rolstoel krijgen, een hoog-laag-bed, (na de nodige gevechten) enkele uurtjes poetshulp, een gesprek met een professional, een nieuwsbrief. Maar met een lotgenoot je onmacht bespreken, zonder gêne vertellen wat er in je omgaat, een knuffel, misschien zelfs nog wat meer intimiteit ?
Je overweegt je profiel op een datingsite te zetten. Maar dat is geen optie. Je gaat je verhaal toch niet delen met mensen die zich niet kunnen verplaatsen in jouw situatie ! Je laat je partner niet in de steek, maar om het vol te houden heb je meer nodig dan hulpmiddelen, complimentjes van anderen en af en toe eens er tussenuit. Maar daar zijn geen datingsites voor. Is het geen optie voor jullie om zo’n site op te zetten of een gerenommeerde datingsite te stimuleren om dit te doen ? Waar alleen mensen op kunnen die ‘in hetzelfde schuitje zitten’. Waar de privacy gewaarborgd is, zonder nep-profielen, verdeeld in regio’s vanwege korte reistijden/niet lang weg kunnen. Ik ga niet uit van fysiek contact in deze tijd, maar een chat-, mail, app-contact met een mantelzorger in dezelfde situatie, zou erg prettig zijn.”
Als je je herkent in dit verhaal en contact zou willen, mail dan naar : wildran@ziggo.nl.
Meer lezen
Jammer dat dit bericht geen reacties heeft gekregen. Het lijkt me dat er veel meer mensen in een dergelijke situatie zitten. Ik zie dit bericht nu pas en ik wil er toch nog even op reageren.
Dit verhaal van Fred is voor mij namelijk ontzettend herkenbaar.
Toevallig zat ik vandaag net te fantaseren over het zelf oprichten van een speciale contact/datingsite voor lotgenoten. Daarom ging ik googelen en vond toen dit bericht.
Hi Roos,
We krijgen de vraag voor een soort datingsite wel vaker. Jammer dat er nog zo’n taboe op rust, he? Op 10 november lanceren wij een veilig afgeschermd forum waar je voor 10 euro per jaar vriend van kunt worden en dit is bijvoorbeeld een onderwerp waarvan ik denk dat het de moeite waard is om te onderzoeken of er meer behoefte aan is. En dan eventueel actie op te ondernemen. Ik kan je nu wel al vertellen dat onze openbare oproep via de website en de socials voor Fred niet of nauwelijks iets heeft opgeleverd.Maar dat kan natuurlijk te maken hebben met het feit dat de reacties op zijn bericht openbaar staan.
Wordt vervolgd.
Hartelijke groeten,
Marjolijn
Dag Marjolijn,
Even over bovenstaande. Ik zit met hetzelfde probleem en heb daar nog steeds geen oplossing voor. Is er van jullie kant nog nieuws onder de zon?
Mvrgr.
Hill
Hoi Hill,
Geen nieuws. Inmiddels zijn we met een enorme campagne bezig om meer vrienden te werven. Hopelijk dat er dan meer animo voor is.
Sterkte!