Als mantelzorg ook je eigen toekomst verandert

Wanneer we over mantelzorg praten, gaat het vaak over de zorgen, het regelen en het altijd aan staan. Maar er is ook een andere kant waar minder vaak over gesproken wordt. De invloed die mantelzorg kan hebben op je persoonlijke leven, relaties en toekomst.

Als ik terugkijk, begon het zorgen bij mij eigenlijk al eerder. Ik was begin twintig en woonde nog thuis toen mijn moeder een hersenbloeding kreeg. Gelukkig herstelde zij uiteindelijk weer goed, maar zo’n periode verandert wel iets in je leven. Zorgen en verantwoordelijkheid worden ineens een stuk vanzelfsprekender.

Privéleven

In de liefde was ik wat men noemt een laatbloeier. Relaties die er waren hielden geen stand. Toen later de zorg voor mijn vader steeds groter werd en ik uiteindelijk weer bij hem in ging wonen om voor hem te zorgen, stond mijn hoofd eigenlijk helemaal niet meer naar een relatie. Want hoe zag ik dat voor me?

Iemand thuis uitnodigen, samen met een wijntje op de bank… met mijn vader op de achtergrond in het gelijkvloerse appartement? Voor mij voelde het niet als een situatie waarin je een nieuwe relatie opbouwt. De zorg voor mijn vader kwam op de eerste plaats en dat ging voor mijn gevoel niet samen met een nieuw liefdesleven.

Toch had ik altijd een droom: een eigen gezin, of in ieder geval kind(eren). Die wens bleef ergens in mij aanwezig. De leeftijdsgrens schoof ik steeds een beetje op, want zolang ik dat deed kon ik blijven hopen. Tot ik veertig werd. Dat vond ik eerlijk gezegd een vreselijke leeftijd, omdat ik toen besefte dat mijn leven waarschijnlijk anders zou lopen dan ik ooit had gedacht.

Als ik erop terugkijk, heb ik een groot deel van mijn leven gedeeld met twee mannen: mijn jongste broer en mijn vader. Nu, na al die jaren van zorgen, heb ik mijn eigen leven weer terug. Ik ben inmiddels drie jaar alleen en merk dat ik het voorlopig ook goed vind zo. Eerst even leven voor mezelf.

Toch is er één ding waar ik soms nog bij stilsta: dat ik geen kind van mijzelf heb. Ik kan er prima mee leven en gun anderen dat geluk van harte, maar ergens had ik dat zelf ook graag willen meemaken. En dan nog maar te zwijgen over de uitdagingen in de zorg vandaag de dag, de bizarre plannen vanuit Den Haag. Daar kan ik soms ook wakker van liggen!

Mijn verhaal is natuurlijk mijn eigen weg geweest. Maar mantelzorg kan op verschillende manieren invloed hebben op relaties.

Mantelzorg binnen een relatie

Ook wanneer je wél een partner hebt, kan het spanning geven. Mantelzorg vraagt vaak veel tijd, energie en aandacht. Tijd die je partner soms moet delen met degene voor wie je zorgt. Dat kan onbegrip geven, of het gevoel dat er minder ruimte is voor elkaar.

Sommige partners begrijpen het meteen en groeien er samen doorheen. Maar er zijn ook relaties waarin het moeilijker wordt. Waar irritaties ontstaan, of waar de mantelzorger zich schuldig voelt omdat de aandacht verdeeld moet worden.

Mantelzorg raakt dus niet alleen het leven van degene die zorgt, maar ook het leven van de mensen eromheen. Misschien is het daarom goed om ook hierover te blijven praten. Over wat mantelzorg kan betekenen voor je eigen dromen, je relaties en de keuzes die je maakt.

Als ik nu terugkijk, weet ik dat ik destijds dat deed wat op dat moment goed voelde. Thuiszorg en ondersteuning was niet voldoende om hem zelfstandig te kunnen laten wonen en een Wlz indicatie was er niet. Het kon gewoon niet anders. Spijt heb ik niet;  wel had ik, met de kennis die ik nu heb, het anders aangepakt. Veel meer voor mijzelf opgekomen.

Daarom hoop ik dat mantelzorgers die dit nu lezen ook af en toe stilstaan bij hun eigen leven en dromen. Want achter iedere mantelzorger zit ook een mens met een eigen toekomst ♥