Foto © Claudia Otten

Zware sessie

Gisteren had ik weer een gesprek met de vervanger van mijn ggz behandelaar. Het was een zware sessie waarin veel is besproken over het verleden en heden/toekomst. Er zal aan mijn vaste behandelaar een advies gegeven voor wat therapie gericht op het lichaam en ontspanning. De boel zit zowel lichamelijk als psychisch behoorlijk vast. Ik heb al een aantal keren reacties gehad op het feit dat er nog geen trauma/ emdr therapie is gestart. Uiteraard is dit in overleg met mij nog niet gestart. De thuissituatie moet eerst rustiger zijn om daarna te kunnen starten. Ik heb de diagnose complexe ptss. Zolang mijn vrouw nog thuis woont is er grote kans op triggers omtrent de ptss. Deze komen immers door ervaringen omtrent de gezondheid en gebeurtenissen bij mijn vrouw. Verder kan ik daar nu niet over schrijven. Om behandeling te kunnen starten moet mijn draagkracht eerst een boost krijgen. Voor nu is alles gericht om het beetje draagkracht zorgvuldig in te zetten en overeind te houden. Dit heeft gelukkig niets te maken met niet goed behandelen van mijn situatie. Ik kan zelf zeggen dat de ondersteuning goed is voor zover dat nu mogelijk is. Het is complex.

Het zijn ontzettend rommelige dagen. Afgelopen week hebben mijn vrouw en ik een gesprek gehad met de maatschappelijk werker van de zorginstelling waar mijn vrouw nog steeds logeert. Het gesprek ging over het hoe en wat als mijn vrouw een vaste woonplek heeft aldaar. Eigenlijk hebben we niets nieuws gehoord maar het gaf mijn vrouw rust. Qua wachtlijst schiet het redelijk op. Mijn vrouw staat nu zeven maanden op deze lijst. De verwachte wachttijd is negen tot twaalf maanden. Mijn vrouw is de laatste tijd erg onrustig en paniekerig. Ik had mijn vrouw een kaart gegeven waarmee zij 10 smoothies kon halen welke vooraf betaald zijn. (Leuk dat het winkeltje binnen de zorginstelling hieraan mee wilde werken. Deze kaart was mijn vrouw kwijt wat resulteerde in een grote paniekaanval. Uiteindelijk heeft mijn vrouw samen met iemand van de begeleiding gezocht en kwam de kaart weer boven water. Mijn vrouw heeft een mobiele telefoon. Doordat dit een gewoon bellen en gebeld worden telefoon is werkt deze niet goed meer op het huidige netwerk 3G. Dit resulteert in slechte verbinding en verbindingen welke niet lukken. Hierdoor kon mijn vrouw mij regelmatig niet bereiken. Drama. Nu heb ik een telefoon voor haar gekocht welke wel een goede verbinding heeft. Morgen ga ik deze naar haar brengen. Voor nu is afgesproken dat mijn vrouw bij de begeleiding mag bellen. Ik hoor de aanvallen rustig aan, stel gerust, en los op waar ik kan. Toch merk ik aan mijzelf dat de rek er uit is. Gelukkig komt de ondersteuning voor mij weer een beetje opgang. Ik heb telefonisch contact gehad met mijn vaste behandelaar. Deze is langdurig ziek geweest. De nieuwe ambulant ondersteuner waar ik kennis mee heb gemaakt heeft een afspraak met mij gemaakt en komt aankomende week op huisbezoek.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top