Zuster Anja wordt Butler #mantelzorg4voeter

Een maand ziekenhuis zit erop en inmiddels ben ik weer thuis en zijn Butler en ik weer herenigd. Tijd om te herstellen en te genieten.

Als dit geen mantelzorg is!

Ik had mezelf moed ingepraat en alle wensen van succes van vrienden en familie ter harte genomen en ben positief het ziekenhuis ingegaan. Geen gezeur, we zijn niet kinderachtig gewoon doen. Hoe positiever je de zaken benaderd hoe groter de kans van slagen, daar ben ik van overtuigd.

Deze opname zou ik drie verjaardagen missen. Op zich niet zo erg, maar wat voor mij wel heel erg was, Butler was één van de jarigen! ( mijn man ook )
Hij werd 8 jaar en wij waren niet bij elkaar. Dat was toch wel even slikken en iets waar ik absoluut niet op had gerekend.
Het was een geplande opname en ik had zo goed rekening gehouden met de belangrijke data. Maar het zat tegen, waardoor ik langer in het ziekenhuis moest liggen en daardoor miste ik dus Butlers 8ste verjaardag!
En dat kwam zo hard bij me binnen wat waarschijnlijk alles te maken had met de situatie waarin je op dat moment verkeerd. Net geopereerd, je bent ziek, je voelt pijn, ellende, angst. Of gewoon omdat ik zo onwijs van Butler houd? Het zal van alles wat zijn.Terwijl Butler bij zijn oppasgezin een prima feestje viert en ik verslag krijg hoe leuk ze het met zijn allen hebben op zijn verjaardag voel ik me gerustgesteld en weet dat Butler het fijn heeft.
Ik mis hem en zijn hulp.

Verpleegkundige Anja krantAnja, een van de verpleegkundige die al vele jaren voor mij zorgt als ik in het ziekenhuis lig begrijpt als geen ander dat ik mijn maatje mis. Anja wil hem graag vervangen zegt ze. Haar vrolijkheid en energie geeft mij ook energie. Anja verzekert mij dat ik gewoon op de knop moet drukken en zij me komt helpen. Ik heb er moeite mee. Ik hou er niet van. Ik vertel haar dat ik me altijd bezwaard voel. Maar zij overtuigt mij ervan, net als haar collega’s dat ik gewoon moet bellen. Ondanks dat zij vaak in de verpleging onder druk moeten werken. Ik ben gewend aan Butler’s hulp. Een hond heeft geen moeite met drukte of beleid of bezuinigingen. Hij is er gewoon. En hij gaat voor je en blijft gaan. Anja ook, zij blijft ook gaan, maar de druk voor haar en haar collega’s is vaak groot.
Daarom hou je ook rekening met het bellen en hulp vragen aan een verpleegkundige.
Ik ben niet de enige patiënt immers. Buiten dat, wil je niet voor ieder wissewasje bellen.

Verpleegkundige Anja troostButler is geen verpleegkundige laten we daar duidelijk over zijn. Hij kan veel maar ook een heel aantal dingen niet, wat we toch echt aan iemand als Anja over moeten laten als verpleegkundige.
Ieder zijn vak. Butler is specialist op zijn gebied, verpleegkundige Anja en haar collega’s hebben Butler zo goed mogelijk vervangen, in de mantelzorgtaken.
En nu is natuurlijk de de hamvraag hoe Butler verpleegkundige Anja zou vervangen. Ik zou zeggen….niet doen ;)
Schoenmaker blijf bij je leest!

Butler heeft het niet druk hij doet zijn werk in zijn eigen tempo. Het feit dat ik een hulphond heb maakt mij meteen bevoorrecht mens.
Een hulp, een mantelzorger die zoveel meerwaarde geeft in je leven is goud! In situatie’s als deze besef je dat meer dan ooit.
Voor mij geen leven zonder Butler
http://www.ad.nl/utrecht/deze-trouwe-labradoodle-doet-alles-voor-z-n-baasje-met-ms~aeb19209/

Anita leeft 24 uur per dag met haar hulphond Butler. Anita’s moeder had ms, nu is zij zelf moeder met ms. Daarnaast is ze echtgenote, netwerker, van mantelzorg2voeter naar mantelzorg4voeter, blogger en drijvende kracht achter stichting De Hond Kan De Was Doen. Voor Mantelzorgelijk blogt zij over haar leven.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top