Wie voor een ander zorgt… #mantelzorg #alzheimer

Wie al een tijdje meeleesleeft met Arie zal het wellicht zijn opgevallen. Ik schrijf minder vaak en korter.
En dat is niet omdat er niets gebeurt wat het opschrijven waard is. Maar dat is omdat het me al een poosje domweg niet lukte.
Het lukte me niet meer om de mooie momenten te vangen. Ik zag ze nog net. Sloeg ze onvoldoende op. Herinnerde me enkel de zwaarte. Of kon me een prachtige uitspraak écht niet meer herinneren. En was ook vergeten het ter plekke op te schrijven.
Ik stond in overleefstand.
Balans houden tussen werk en privé werd steeds lastiger. Ik vond het leven veel. En wenste mezelf dat er even niets hoefde.
Ik heb lang geprobeerd het met mijn hoofd te sussen. Het te verklaren. Weg te redeneren. Doe maar een paar dagen rustig aan en dat lukt het wel weer.
En juist als ik een paar dagen niet hoef te werken, merk ik pas echt hoe moe ik ben. Hoe zwaar ik het allemaal vind. Hoe weinig er uit mijn vingers. Ik laad niet meer bij.
Ik voel dat ik zoals ik het nu doe niet door kan. Dat stapjes terug en kleine aanpassingen voor nu niet genoeg zijn.
Ik moet niet het zoveelste lapwerkje. Er moet losgetornd en opnieuw ingezet.
En dus ben ik thuis. Het is op. Het is genoeg geweest.

En dus ga ik alleen naar Arie als ik écht energie heb. En dat valt me zwaar. Een vriendin vroeg ooit: “Mag het al minder?”. En nee dat mocht niet. Want ik ben streng voor mezelf. Ik moest het allemaal maar kunnen.
Nu móet het minder. En ik weet dat dat zo zal blijven, wil ik recht doen aan mezelf.
Want ja. ‘Wie voor een ander zorgt moet eerst voor zichzelf zorgen’.
En dat ga ik nu leren. Met goeie ondersteuning. En alles wat er verder bij hoort.
Het is natuurlijk jammer dat me dit gebeurt. Maar op ‘goeie’ dagen kan ik het ook zien als een kans. Ik leer. Ik groei. Het komt beter.
Papa heeft zo op het eerste gezicht geen besef van mijn minder aanwezig zijn.
Dat is een geruststellende gedachte.
Elluk nadeel…

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top