skip to Main Content

Er is een duidelijk zorginfarct ontstaan!

Terwijl in Nederland iedereen zich druk lijkt te maken over QR-codes, de formatie, politieke belangen, het klimaat en de coronaregels is er momenteel nog iets heel ernstigs gaande: de zorg kan de zorg niet meer aan. Uitgestelde zorg of zelfs helemaal geen zorg, geen medicatie voorradig, geen plek in de thuiszorg, lange wachttijden in de verpleeghuizen, een hoog ziekteverzuim in de zorg en 27.000 zorgmedewerkers die de zorg hebben verlaten. Gevolg? Er is een duidelijk zorginfarct ontstaan!

Het gaat al jaren niet goed in de zorg door bezuinigingen, beleidskeuzes en bureaucratie. De pandemie heeft dit nu duidelijk blootgelegd. Maar waarom hebben zo weinig mensen buiten de zorg het hierover? Waarom horen we zo weinig vanuit de politiek? Waarom staat dit zorginfarct niet bovenaan de aandachtpuntenlijst? We hebben allemaal in meer of mindere mate zorg nodig dus dat raakt ons toch allemaal?

Signalen

Bij Mantelzorgelijk zien we dit helaas al veel langer aankomen. Steeds meer en zwaardere zorg is thuis nodig en de verpleeghuizen hebben een groot tekort aan bedden. En wie denk je dat daarvan de dupe worden? Precies, mantelzorgers. Zij krijgen steeds meer en steeds serieuzere zorgtaken op hun bordje. Onze hulplijnen blijven maar rinkelen. Niet vanwege de coronacrisis maar nu vooral vanwege een persoonlijke zorgcrisis. Er wordt een te zwaar beroep gedaan op mantelzorgers om de oplossing te zijn voor dit grote probleem. Maar ook mantelzorgers zijn geen onuitputtelijke bron die ongelimiteerd ingezet kunnen worden. De signalen stapelen zich op en er komen iedere dag meer overbelaste mantelzorgers bij. Er is geen houden meer aan! Het zorginfarct wordt direct gevolgd door een mantelzorginfarct.

Een greep uit de signalen die ons bereiken:
  • Cliëntenstops bij organisaties voor wijkverpleging
  • Huishoudelijke ondersteuning kan niet of nauwelijks geboden worden;
  • De GGZ heeft lange wachtlijsten;
  • Medicatie is niet of slecht leverbaar;
  • Operaties worden uitgesteld omdat er geen personeel is;
  • Hulpmiddelen worden nauwelijks geleverd;
  • Mensen willen thuis overlijden maar er is geen thuiszorg beschikbaar;
  • Bij gebrek aan verpleeghuisplekken moeten kwetsbare mensen (tegen beter weten in) nóg veel langer thuisblijven;
  • Besluiten over leven en dood worden vanwege gebrek aan tijd en middelen genomen zonder overleg met naasten;
  • De huisartsenpost moet uitrukken om mensen die thuis gevallen zijn op te tillen;
  • En als je naar de huisarts wilt, dan zul je ook daar moeten wachten;
  • En doorsturen naar ziekenhuizen? Amper. Totdat het bijna fout loopt.
Crisis

En wat doen de overheid en de zorgverzekeraars intussen? Verdere verkapte bezuinigen doorvoeren, tarieven van zorgprofessionals verlagen, nog meer onnodige zorginnovaties bedenken, onze zorg minimaliseren en vooral geen extra geld uittrekken om de reguliere zorg gaande te houden. Er is een grotere crisis gaande dan dat de coronacijfers laten zien.

Er wordt veel geld uitgetrokken voor het klimaat, politie en boa’s, de energierekening, salarissen van leraren en het bouwen van extra huizen. Heel belangrijk natuurlijk maar de zorg is dat net zo goed. Daarnaast is zorg ook een grondrecht:

Eenieder heeft recht op toegang tot preventieve gezondheidszorg en op medische verzorging onder de door de nationale wetgevingen en praktijken gestelde voorwaarden. Bij de bepaling en uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Unie wordt een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid verzekerd.’

Het is de hoogste tijd dat de regering verantwoordelijkheid neemt voor de resultaten van hun aanpak van de afgelopen jaren. De huidige kritieke situatie in de zorg – dit zorginfarct –  dient bovenaan de politieke lijstjes geplaatst te worden en een maatschappelijk debat moet volgen. Niet alleen pleisters plakken op de korte termijn, maar een duurzame aanpak om de zorg in de kern te herstellen. Een infarct is meestal een flinke waarschuwing maar kan ook zeker dodelijk zijn!

Marjolijn-Margreet

Margreet van der Voort en Marjolijn Bruurs zitten niet alleen met elkaar in het bestuur van Mantelzorgelijk maar zij delen ook heel veel dezelfde ideeën over alles wat te maken heeft met ouderen- en mantelzorg. Als zij in de media iets tegenkomen dat hen verheugt, verbaast of shockeert gaan ze samen op onderzoek uit. De één stapt op de bron af, de ander doet het inhoudelijk speurwerk en dan.... komen er dit soort columns uit. Vanaf nu zul je meer van dit schrijversduo tegenkomen op Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X