skip to Main Content
Zorghart Of Hypotheekhart?

Zorghart of hypotheekhart?

Je ziet het niet, maar je voelt het wel. Er is een verschil tussen een iemand met een zorghart en iemand met een hypotheekhart. Ook als mantelzorger voel ik dit. Het gaat dus niet om de kwaliteit van de uitgevoerde taken, maar over iets ontastbaars. Het klinkt wat vaag, maar ik weet zeker dat het herkenbaar is.

Een aantal jaren geleden was ik in een bijeenkomst met andere mantelzorgers. Het gesprek ging over ondersteuning en de kwaliteit daarvan. Dat was de eerste keer dat ik de term ‘hypotheekhart’ in de groep gooide. Dit tot ongenoegen van de gespreksleiding, maar tot grote vreugde van de andere deelnemers. Het werd direct herkend en er ontstond een levendige discussie over dat ene ongrijpbare element wat een wereld van verschil maakt.

Want wat is precies het verschil? Wat ik al zei, het gaat niet over de kwaliteit van het geleverde werk. Het gaat veel meer over de manier waarop. Een echt zorghart is van binnenuit gemotiveerd, wil graag mensen helpen en werkt vanuit een roeping. Een hypotheekhart werkt ook hard, maar voert de noodzakelijke taken uit en werkt vanuit een functie. Dit verschil voelen onze dierbaren ook feilloos aan.

Bij mijn moeder werkt het ook zo. Ze voelt haarfijn aan of iemand echt in haar geïnteresseerd is of dat iemand een activiteit komt uitvoeren. Het is net dat ene kleine gebaar of die extra vraag die haar het gevoel geeft dat ze ertoe doet. Het is de oprechte interesse in haar totale welzijn. Want praten met haar is waardevoller dan praten tegen haar. Het lijkt hetzelfde, maar zo voelt het niet voor haar. Het is het verschil tussen verdragen of gedragen worden, tussen noodzakelijk en menselijk en tussen uitsluiten en aansluiten.

Door het gebrek aan goede zorgkrachten stromen steeds meer mensen de zorg in zonder die pure innerlijke motivatie. Er is op zich niks mis mee dat er ook mensen in de zorg werken alleen voor het inkomen. Omdat ze een baan nodig hebben om de hypotheek te kunnen betalen. En ik weet dat we ze heel hard nodig hebben nu de zorg zo onder druk staat. Het is veel andere beroepen niet anders.

Maar toch wil ik pleiten voor meer aandacht voor het zorghart. Niet alleen in de zorg, maar ook op al die plekken waar mensen afhankelijk zijn van elkaar. Kijk eens en luister oprecht naar het verhaal en de vraag. Richt je op wat nodig is en niet alleen op wat je moet doen. Zo wacht ik nu al 36 dagen op een reactie van een WMO-loket voor extra ondersteuning. De laatste reactie is dat ze nog 6 dagen hebben binnen de officiële reactietermijn van 42 dagen.

Zouden ze snappen wat dit met me doet? Door mijn hulpvraag op deze manier in een gemeentelijke procedure te proppen ga je voorbij aan mij, aan mijn wereld en aan mijn behoefte. Wat ze doen, dat mag. Ze voeren een protocol en een activiteit uit. Maar wat voelt dit verkeerd en onbegrepen. Het zou zoveel hartelijker kunnen. Ook hier ervaar ik hetzelfde verschil. Nu hoop ik heel hard dat ik de komende week het juiste hart op de juiste plaats tref!

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X