skip to Main Content
Zorgen Uit Liefde, Maar Het Weegt Wel.

Zorgen uit liefde, maar het weegt wel.

De afgelopen week probeer ik wat meer balans te krijgen tussen mijn inspanning en ontspanning. Steeds bewust kijken naar wat moet en ruimte proberen te maken voor wat ik wil. Maar dat valt nog niet mee. Het is hard werken om steeds bewust stil te staan bij wat je gaat doen. En soms is die luxe er gewoon even niet. Dan moet je vol aan de bak. Mantelzorg; het is zorgen uit liefde, maar het weegt wel.

Intensief

Laten we eerlijk zijn. Intensieve mantelzorg gaat verder dan alleen een kopje koffie drinken of soms een boodschap doen. Je staat 24 uur per dag aan en probeert alle ballen hoog te houden. En vaak heb ik na alle taken en regelingen gewoon de puf niet meer om ook nog ‘gezellig’ bezig te zijn. Dan ben ik blij dat ik even kan zitten en gaan we op naar de volgende dag.

Social Media

Op social media reageerde ik een paar dagen geleden op de berichten rond betaalde mantelzorg. Ik deelde daar dat we momenteel 5 uur per dag zorgen en dat er nu weinig tijd overblijft om te werken en ontspannen. Ik lever dus tijd, geld en energie in. Compensatie hiervoor vind ik geen gek gedachte en het zou veel rust geven in het mantelzorgen.

Twee kampen

Maar de reacties die ik hierop kreeg waren niet mals. Ik kan ze grofweg in twee kampen opdelen. Het ene kamp was het helemaal met me eens. Schrijnende verhalen en voorbeelden vulden mijn in-box. Maar er was ook een andere groep. Mensen die het flauwekul vonden. Of die vonden dat ik het zelf niet goed geregeld had. Dat ik professionals in had moeten zetten. Dat ik gewoon moet blijven zorgen omdat het zo hoort. Ik moest dus heel snel stoppen met deze flauwekul.

Verbale incontinentie

Het zet me wel aan het denken. Want waarom zoveel harde oordelen als je niet in mijn schoenen loopt? Als je niet weet hoe ons leven eruitziet? Alleen verbale incontinentie en geen oprechte interesse. Is dat niet precies waar het elke keer misgaat? Mensen die een mening hebben die alleen gebaseerd is op hun eigen beleving en ervaring. Die geen idee hebben wat de dagelijkse werkelijkheid van 400.000 overbelaste mantelzorgers is. Ik hoop oprecht dat deze ervaring ze dan ook bespaart blijft. Maar ontkennen dat het bestaat is bijna een belediging. Onbekend maakt hier zeer zeker onbemind.

Stel de vraag

We hebben nog een lange weg te gaan om de informele zorg goed op de kaart te zetten. Toch is het de hoogste tijd dat hier meer aandacht voor komt. Dat we met open vizier gaan onderzoeken wat de mogelijkheden kunnen zijn. En laten we stoppen met oordelen en weer eens oprecht nieuwsgierig zijn naar elkaar. Met een blik van verwondering naar elkaar kijken. Geen directe mening geven, maar gewoon de vraag stellen. Of je hulp aanbieden. Zo moeilijk is dat toch niet?

Dus nu mijn vraag: hoe gaat het nu met jou?

 

 

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X