skip to Main Content

Zingen is ook communiceren #dementie

Het afgelopen jaar kreeg ik veel berichten van lotgenoten en volgers die mijn vader en de filmpjes zo enorm missen. Op de een of andere manier hadden veel mensen door mijn filmpjes het gevoel dat ze mijn vader kende. De filmpjes zorgden op een bepaalde manier voor herkenning maar ook voor erkenning. Heel bijzonder vind ik dat.

In de 8 jaar mantelzorg voor mijn vader maakte ik in totaal 467 filmpjes van en met hem. Lang niet alles heb ik gebruikt voor Mantelzorgelijk. De meeste staan nog – onbewerkt – in mijn fotobibliotheek. Ik heb ze de laatste maanden vaak terug zitten kijken en er kwamen allerlei herinneringen boven. Al naar gelang zijn stemming in die filmpjes kwamen bij mij de verschillende emoties los zoals verdriet, verlangen, heimwee, moedeloosheid, machteloosheid, ongemak en ook medelijden. Maar ik heb ook onbedaarlijk gelachen om zijn humor en met bewondering zitten kijken naar zijn eeuwige optimisme en hoe hij zich niet van de wijs liet brengen door zijn ziekte.
Die 8 jaar en 467 filmpjes hebben een mooi inkijkje gegeven in zijn alzheimerbrein. Hoe werkt dat nou in de praktijk en wat kan ik anderen daar van meegeven?

8 jaar zorg voor een alzheimervader hebben me veel bijgebracht over omgaan met dementie. Misschien deed ik niet altijd alles volgens de boeken maar ik leerde mee te deinen met een vader die een vorm van dementie had. Ik leerde te kijken naar wat nog wel was in plaats van wat niet en ik filmde dat. Achteraf ben ik daar enorm blij mee. De filmpjes bieden me niet alleen troost en herinneringen maar ik kan ze ook delen met lotgenoten . Bijgaand filmpje bijvoorbeeld

Het communiceren met papa werd in het zesde jaar ineens een stuk moeilijker. Hij in zijn wereld, wij in de onze, weinig raakvlakken of helemaal verkeerd uitgelegd en dat maakte soms verdrietig, machteloos en geïrriteerd.  Bij mensen met dementie kan muziek vergeten herinneringen of het gevoel hiervan naar boven halen. Muziek is één van de laatste dingen in het brein dat aangetast wordt. Het beïnvloedt de stemming meestal positief en het is een fijne manier om tóch fijn contact te maken met een persoon met gevorderde dementie. Vaak komen naar aanleiding van de muziek ook allerlei herinneringen, verhalen en emoties los. En de verwachtingen vallen weg. Beide wil je namelijk kosten wat het kost met elkaar blijven communiceren en het juiste doen. De zangmiddagen in het verpleeghuis waren daarom een zeer welkome afwisseling. Onder het meezingen hadden we daar totaal geen last van. Aan het eind van het liedje gaf hij me zelfs een blik van verstandhouding. Hier begrepen we elkaar.

Mijn tip voor als de communicatie begint te haperen? Zingen is ook vorm van communiceren!

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X