Woensdag is papadag – gastblog van Fatos Ipek-Demir

Vanaf nu plaatsen we geregeld een gastblog van Fatos Ipek-Demir. Haar vader heeft Alzheimer sinds 2012 jaar. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijk, pijnlijk en leerzaam. Fatos schrijft erover op haar eigen Facebookpagina: Dagboek van een mantelzorger

Woensdag = papadag
Vanaf 1 januari werk ik een dag minder en ben ik woensdag en vrijdag vrij. Op dinsdag gaat er een vrijwilliger naar papa, woensdag ga ik en donderdag gaat mijn broer Huseyin. Voor de weekenden hebben we een rooster. Maar vaak ga ik ook, kan er niet tegen dat hij het hele weekend geen bezoek krijgt.
De woensdag is mijn papadag zeg ik dan ook. Vandaag lukte het bijna niet om te gaan. Omdat we het weekend weg waren geweest had ik veel achterstallig huishoudelijk werk en het is druk op het werk en met mijn eigen bedrijf. Herkenbaar?
Eind van de middag kan ik hem dan eindelijk ophalen. Hij was heel vrolijk en dus was ik ook vrolijk. Op de afdeling had hij de dames mogen helpen met tomaten en komkommers snijden, dat zag er keurig uit. En gelukkig kan hij dat nog, hij was kok vroeger. Thuis heeft hij in de keuken bij Atilla zitten kijken en kletsen. Het waren fijne uurtjes. Tot ik hem terug bracht.
Zo vrolijk als hij was zo chagrijnig werd hij nadat hij zijn insulinenaald terugbracht naar de verzorgster waar hij geen klik mee heeft. Ook beschuldigd hij haar van diefstal, heel vervelend natuurlijk, zowel voor haar als voor hem. Pfffff…. verward vraagt hij welke pyjama hij moet aandoen en begint knorrig te doen. De pyjama die ik hem geef heeft geen zakken maar hij wil perse met zijn portemonnaie in zijn zak naar bed. Het is 20 uur. Is het niet te vroeg? “Nee, ik wil slapen”.
Ik vraag of hij zijn tanden niet moet poetsen? (zijn gebit is heel slecht) Hij snauwt me toe dat ik hem de les niet moet lezen. Ik zeg welterusten en denk aan de woorden die hij zei in de lift toen we aankwamen. “Je moet niet te hard rijden in het donker kind, rij voorzichtig als je terugrijdt”. Dat is ook papa…….. Ik hoop dat hij nog veel kan lachen.

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top