Werk en mantelzorg: ‘Het verdriet….’

Vandaag heeft mijn vrouw weer bezoek gehad van de ambulante GGZ zorg. Ik heb een uurtje bij het gesprek aanwezig kunnen zijn, ik moest naar het werk. Heel moeilijk om te zien en horen welke gevechten mijn vrouw met zichzelf en de dagelijkse dingen heeft. Het verdriet.. Lastig om dan naar het werk te gaan en het van je af te zetten. Maandag heeft mijn vrouw een gesprek met de psycholoog en psychiater. In dit gesprek zal er starten met medicatie worden besproken en ook de start gemaakt worden. Ik ben vrij op deze dag en kan er gelukkig bij aanwezig zijn. Mijn vrouw vind het uiteraard heel moeilijk maar geeft zelf duidelijk aan dat de medicatie nodig is en het zo niet verder kan. Alle benodigde medicatie overzichten heb ik aan de psychiater al gegeven zodat er overleg nmet de nierarts gedaan kan worden om contra indicatie te voorkomen. Ik ga er vanuit dat dit gesprek al is geweest. Helaas is het stil en moet ik de informatie zelf aangeven maar informatie ook zelf halen. Hoe moeilijk kan het bijvoorbeeld zijn om te antwoorden op mijn mail met de medicatie overzichten en te laten weten dat deze in goede orde ontvangen zijn. Dus ga ik maar weer bellen en mailen. Maar goed, ik probeer positief te blijven en hopen op een goed gesprek maandag. Eerst vandaag en het weekend maar eens werken.Zal maandag nog even pittig zijn aangezien ik het weekend late diensten heb en we maandag om 9uur al het gesprek hebben..

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top