skip to Main Content
Wel Of Niet Eerlijk Zijn Over De Naderende Dood? #mantelzorgvraag

Wel of niet eerlijk zijn over de naderende dood? #mantelzorgvraag

Mijn vraag is: Hoe ga je met iemand om die zal overlijden maar het zelf niet weet? Vertel je dat het afloopt, en geef je daarmee de kans om afscheid te nemen? Of probeer je iemand hoop te geven dat het allemaal weer goed komt? Ik weet het gewoon niet. Wat het juiste is. Mijn moeder accepteert haar situatie absoluut niet, moet ik erbij zeggen. Ben radeloos.

Naam bekend bij de redactie

 

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Dit bericht heeft 2 reacties
  1. Mijn vader had kanker, en die wist het zelf wel. Ik heb hem destijds gezegd dat ik graag nog gesprekken wilde hebben samen. Over eventuele vragen die ik nog had en dingen die ik nog eens wilde bespreken. Hij vond dat helemaal niets, maar ik heb hem gevraagd om toch ook over die dingen na te denken. Uiteindelijk hebben we dat op regelmatige basis gedaan. Gelukkig maar. Hij dacht dat het einde nog wel even op zich zou laten wachten, maar het werd een half jaar. Ik denk nu met dankbaarheid terug aan “die grote overdracht”. Het gaf me ook rust. Ik heb alles gezegd, gevraagd, gehoord en beantwoord. Bij mijn moeder lukt het niet meer. Zij is te ver in de Alzheimer. Echter, toen we net de diagnose hadden heb ik dit ook met haar gedaan tot zo lang het mogelijk was. Mijn enige advies voor jou is daarom, luister naar je hart en volg dat. Het is wel de natuur dat de ouder eerder gaat, misschien heb je nog iets aan die gedachte. Ongelofelijk veel sterkte en wijsheid hierin!

  2. Vanuit mijn eigen ervaring hiermee, bedacht ik de volgende tips, misschien kun je er wat mee:
    Misschien kun je tegen haar zeggen dat jij zelf heel graag met haar wil praten over een aantal belangrijke dingen ipv dat het voor haar belangrijk is? Dat je je zorgen maakt dat dat misschien niet meer kan. Dat jij het jammer zou vinden als je geen afscheid van haar hebt kunt nemen?
    of: In plaats van ‘geen hoop geven’ kun je misschien praten over wat doodgaan voor haar zou betekenen en hoe zij daarover denkt. (iedereen gaat tenslotte een keer dood) of over wat ze belangrijk zou vinden om aan anderen (jou) mee te geven als ze zou komen te overlijden.
    Als je dit leest kun je vast zelf ook wel van dit soort vragen bedenken die voor jou belangrijk zijn.
    Ook zou je haar kunnen vragen welk advies zij een ander die in deze situatie zit zou geven. dus bijvoorbeeld: welk advies zou jij geven aan …. als die in deze situatie zou zijn?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X