Week van de jonge mantelzorger? Het is mij glad ontgaan..

Het is mij glad ontgaan maar deze week was de week van de jonge mantelzorger.
Wat mij niet ontgaan is, is de ellende aan huis bezorgd deze week wat mij weer deed beseffen dat elk individueel kind van mij toch echt mantelzorger is.


Uit de hand gelopen zorg

Zo kwam mijn oudste dochter poolshoogte nemen na een wel heel kritisch appje van mij de in gezinsapp.
Ze had tussen neus en lippen door al tegen haar vriend gezegd: “Wow… het is weer zover, je kunt nog uit de gezinsapp hoor!”
Het was, sinds lange tijd weer redelijk uit de hand gelopen hier en dat gaf nogal gedoe.
Iedereen die zich bemoeit met iedereen, zo iets. Of is dat juist mantelzorgen?
In ieder geval had ik mijn buik er van vol, dat ge-emmer en dat ongevraagd ge-zorg voor elkaar.
Maar eerlijk is eerlijk, Evelien gedroeg zich als een voorbeeldige jonge mantelzorger.
Op de opmerkingen van haar broer, “je weet toch dat ik het niet goed vind dat je met die jongen omgaat??”, zei ze alleen Ja en Amen.
Knap hoor. Ik was minder knap toen hij verhaal wilde halen bij mij.
“Jij bent moeder, jij voedt niet goed op! Jij moet grenzen stellen en zeggen met wie ze wel en niet om mag gaan!”
Hou op, schei uit. Na jarenlang hulpverleners, gedoe binnen het gezin heb ik hier toch echt zo geen zin meer in. Samen met de bijna eenzame opsluiting vanaf 13 maart, maakte het dat ik uit mij vel ging.

Mijn huis, mijn regels maar fantastische jonge mantelzorgers

Dus ik ging los in de app: “Aan iedereen die hier in MIJN huis leeft en woont. Vanaf nu mag er niet meer gerookt worden in huis. Je doet je eigen was. Het is hier geen hotel. En ik ben geen bediende. En ik ben al helemaal geen losgeslagen mafketel zoals één van jullie stelt. Het is mijn huis en in mijn huis wil ik geen gedoe”.
Nadeel van dit appje is dat ook mijn oudste zoon en dochter in die gezinsapp zitten en dus zo hun eigen mening hierover hebben. Madelon gaf het al aan. Het is weer zover!!!
De oudste zoon die lacht alleen maar. “Wow, mam!”
Gisteren stond mij het janken nader dan het lachen en gelukkig heb ik een fantastische lotgenoot in mijn stad waar ik dat dwarsliggende ei aan kwijt kan. Dat luchtte op.
En dan Madelon die er wat giechelig over doet naar haar partner maar toch even langs komt om te kijken of het wel allemaal goed gaat.
En Eefje dus. Die gewoon ja en amen had gezegd. Wat zijn het toch fantastische mantelzorgers!

Presentje voor jonge mantelzorgers

Vandaag kwam Paula langs. Zij weet alles over mantelzorg en daarnaast mag ik haar een vriendinnetje noemen. Op de fiets, met een klein presentje voor Evelien.
“Hoezo voor Evelien??”, vroeg ik haar.
“Nou, Alet! Het is de week van de jonge mantelzorger!”
“Ah. Dat was ik vergeten door de ellende, maar wat leuk! En attent!!”
Helaas was Eefje er niet om het in ontvangst te nemen. Maar de waardering was groot.
“Mam, het werkt hoor. Ja en Amen zeggen. Ben je gelijk van het gezeik af. En wil je Paula bedanken voor de taart die ik zelf moet bakken?”

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top