Foto © Claudia Otten

Wanneer houdt het eens op?

Zoals afgesproken is mijn vrouw afgelopen maandag weer thuis na een ruime maand logeren bij de zorginstelling Nieuw Unicum. Ik had deze dag de kleding en overige dingen opgehaald en de zorgtaxi heeft mijn vrouw samen met haar scootmobiel thuis gebracht. Ik stond mijn vrouw op te wachten. Bij het uitstappen kwamen de chauffeur en mijn vrouw verwikkeld in een stevige woordenwisseling uit de taxibus. Ik kan niet omschrijven hoe ik dit heb ervaren. Ik heb er ook geen vragen over gesteld, ik heb mij er afzijdig van gehouden. Normaal vertelt mijn vrouw alsnog over dit soort dingen, maar geen woord. Het zal niemand ontgaan zijn dat er in de media het een en ander afspeelt omtrent gedrag en andere niet wenselijke dingen. (ik probeer het zo goed als mogelijk te omschrijven zonder een oordeel) Nu heb ik al eens geschreven dat mijn vrouw een incestverleden heeft waar ik pas een jaar of zeven van weet.

Puzzelstukjes vielen op hun plek in mijn hoofd. Ik kan schrijven dat ik hierdoor ook een, uitgesteld, slachtoffer ben geworden. Dat is waarom ik schrijf dat er puzzelstukjes op hun plek vielen. Terug naar het gebeuren welke nu speelt in de media. Ik merkte aan mijn vrouw dat zij het moeilijk vond er naar te kijken maar het ook wilde zien. Vandaag vertelde mijn vrouw dat zij net voor en rond de tijd dat wij elkaar leerde kennen onwenselijk gedrag heeft ervaren. En weer vielen er voor mij puzzelstukjes op hun plek. Weliswaar geeft mijn vrouw aan dat dit niet in de categorie uit haar jeugd komt, maar toch. Ik zit in mij zelf, in mijn hoofd in een onwerkelijke bubbel. Het is zeker niet de bedoeling mij als het grootste slachtoffer te omschrijven, ik vind mijn situatie oprecht een peulenschilletje vergeleken bij het omschrevenen, maar ik vraag mij wel af: “Wanneer houdt het eens op?”

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 2 reacties

    1. Ja dat kan ik beamen Het houd nooit op Steeds is er weer een confrontatie .Zoals nu Goede tijden slechte tijden Dat raakt je weer tot in je ziel En als mantelzorger voor je man die daar dus niets van weet Heb het hem nooit verteld Je draagt het je hele leven mee

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top