skip to Main Content
Waarom We Niet Om Hulp Vragen.

Waarom we niet om hulp vragen.

Waarom vragen we niet op hulp? En waarom kunnen we dat beter wel doen? En nee, het is niet om wat je denkt (denken wij)!

Waarom we niet om hulp vragen

De meeste mensen en dus ook mantelzorgende mensen zijn zeer zelfstandige wezens. Uitzonderingen daargelaten, zijn we gewend om onze eigen boontjes te doppen en ook zijn we soms regelrechte keien in het onszelf wegcijferen. Maar klopt dit eigenlijk wel of speelt er toch (ook) nog iets anders? We hebben een paar typische dilemma’s waar mantelzorgers tegenaan kunnen lopen op een rij gezet. Wij zijn heel benieuwd wat jou (als mantelzorger of als persoon) vooral in de weg zit als het om hulp vragen of hulp aanvaarden gaat.

  1. De onzichtbare insluiper

Mantelzorgers vragen niet snel om hulp en zeker niet wanneer de mantelzorg als het ware je leven ingeslopen is. Met ingeslopen bedoelen we dan: je gaat steeds een beetje meer hooi op je vork nemen maar staat er niet bij stil of gunt jezelf gewoonweg geen tijd om die hooivork eens even goed te bekijken en er, als hij te vol is, iets mee te doen om hem hanteerbaarder te maken.

Als mantelzorg je leven insluipt, zeg maar dat je strootje voor strootje op jouw hooivork stapelt, kan heel geleidelijk en ongemerkt stapje voor stapje overbelasting je leven insluipen. Overbelasting ontstaat wanneer je die hooivork nooit eens leeggooit, zo nu en dan kijkt of de strootjes misschien op een andere manier neergelegd kunnen worden of iemand vraagt wat strootjes of zelfs heel die hooivork een poosje van je over te nemen.

Omdat het stapelen zo geleidelijk gaat, voel je niet dat die hooivork steeds maar zwaarder wordt. Zeg nou zelf, wat is 1 strootje meer of minder nou? Dus dat ene strootje kan er nog wel bij. Je voelt gewoonweg niet dat het al maar zwaarder en zwaarder wordt omdat het zo geleidelijk gaat. Als je iets letterlijk niet voelt of ziet, bestaat het “iets” voor jou niet. En omdat het voor jou niet bestaat, is er ook geen aanleiding om om hulp te vragen. Herkenbaar?

  1. De vasthoudende krachtpatser

Je geeft best veel mantelzorg en er zijn mensen om je heen die hun bezorgdheid hierover uiten tegen je. Omdat zij vanaf de zijlijn kijken, zien zij andere dingen dan jij. Omdat jij niet vanuit hun standpunt kijkt, zie jij letterlijk niet wat zij zien. Logisch toch? Zij zien en voelen dus ook niet wat jij ziet en voelt omdat zij niet in jouw schoenen staan. Zie je wat hier gebeurd en hoe lastig het vervolgens wordt om elkaar te vinden, te horen en te begrijpen?

Mensen bieden hoogstwaarschijnlijk spontaan hun hulp aan omdat zij iets zien wat jij niet ziet, namelijk: dat jouw armen paars aanlopen van de inspanning. Jij ziet dus  je armen helemaal niet omdat je naar je hooivork kijkt. Jij ziet alleen maar je hooivork omdat je hem in de juiste positie wilt houden zodat alle strootjes netjes op hun plek blijven liggen zodat ze er niet af donderen. Je weet dus best dat er heul veul strootjes op je vork liggen maar hij is nu wel mooi in balans en dat wil je graag zo houden. Overdragen kan niet, want dan vallen de strootjes misschien op de grond. Eigenlijk ben je al zover dat je zeker weet dat die strootjes zullen vallen als je de hooivork overdraagt. Dit wil je ab-so-luut niet want het heeft je al zoveel gekost om ze netjes op die hooivork te krijgen. Herkenbaar?

  1. De zûnige spaarder

Soms voel je echt wel dat die hooivork flink door begint te leunen. Of je hebt gewoon even de puf niet meer om hem nog langer vast te houden omdat je je handen graag even los wilt schudden. Waarom blijkt het dan toch lastig om hulp te vragen terwijl er eigenlijk altijd wel iemand te vinden is die bereid is om iemand anders te helpen?

Misschien denk je wel dat er zo weinig mensen zijn die je om hulp kunt vragen, dat je extra zuinig wordt met het vragen van hulp. Of diep van binnen ben je bang dat, als je nu al om hulp vraagt, er geen hulp meer is als je die “echt” nodig hebt. Ik heb mezelf bijvoorbeeld wel eens op deze gedachte betrapt: “ik vraag pas om hulp als het echt niet anders kan want ik wil mijn krediet niet te snel verbruiken”. Herkenbaar?

Wie zegt nou dat er zoiets als een “hulp-krediet” bestaat? En dat dat krediet dus op kan? Heeft er ooit al eens iemand tegen je gezegd: “ik wil je een maand helpen maar dan moet het klaar zijn”? Was er ooit al eens iemand die tegen je zei: “ik heb je nu al zo lang geholpen, ik vind het wel genoeg geweest, dus zoek het zelf verder maar uit”? Of, deze is ook mooi, was er wel eens iemand die tegen je gezegd heeft: “je kan mij 2 keer per jaar om hulp vragen, daarna help ik je niet meer”?

Dit zijn zomaar drie verschillende dilemma’s waardoor het voor jou lastig kan zijn om hulp te vragen of aanvaarden. Maar sta je er wel eens bij stil wat het voor de ander en voor jezelf betekent als je wél om hulp zou vragen? Want hulp vragen is, naast dat het jouw leven lichter en leuker maakt en dat van een ander (die zich misschien wel zorgen maakt om jou) ook:

✔ de band die je met iemand hebt aanhalen of versterken,

✔ iemand de kans geven iets te doen waar hij of zij gelukkig van wordt,

✔ iemand gunnen trots op zichzelf te zijn,

✔ iemand laten merken dat je vertrouwen in hem of haar hebt,

✔ aandacht geven!

Als je het zo bekijkt, wie of wat houd je dan nog tegen om om hulp te vragen? En als er dan eens iemand is die toch “nee” zegt? Nou, prima toch? “Nee” is namelijk ook een antwoord. Gun je het toch gewoon iemand anders om zich lekker te voelen omdat hij jou mag helpen!

Groetjes Nina & Lia

Actief Inzicht

Nina en Lia

Nina en Lia

Wij zijn Lia van Eisden (links) en Nina Ketting (rechts), naast “kind van” zijn wij ruim 10 jaar mantelzorger voor onze ouders. Sinds vorige jaar november is dit alleen nog voor onze moeder. Pap heeft na jarenlang de ziekte van Alzheimer gehad te hebben ons verlaten.

Vanaf 2018 hebben we van mantelzorgondersteuning ons werk gemaakt omdat we zelf tegen allerlei muren aangelopen zijn waarvan we het bestaan daarvoor niet eens wisten! Wij zetten ons met onze organisatie Actief Inzicht in om mensen te helpen de juiste hulp te krijgen en houden.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X