skip to Main Content

Vrouwen zorgen meer en werken minder

gelezen2De helft van de Amsterdamse vrouwen is niet economisch zelfstandig. Oorzaak is de scheve verdeling van werk en zorg. Dat moet en kan anders, schreef Saskia de Hoog van WomenInc in een opiniestuk voor Het Parool.

Tweeënvijftig procent van de Amsterdamse vrouwen is economisch zelfstandig, blijkt uit de Vrouwenagenda die het Servicepunt Emancipatie (SPE) maandag presenteerde. Daarmee lopen vrouwen in Amsterdam in de pas met de rest van Nederland. Maar hoe komt het dat maar de helft van de vrouwen in Nederland anno 2015 financieel voor zichzelf kan zorgen?

Zoals het SPE terecht concludeert, is de scheve verdeling van zorg en werk tussen vrouwen en mannen een van de belangrijkste belemmeringen voor de economische zelfstandigheid van vrouwen. Het zijn in grote meerderheid vrouwen die in mantelzorg, zorg voor kinderen en vrijwilligerswerk in hun omgeving investeren. Onbetaald. Dat maakt hen inderdaad persoonlijk kwetsbaar, maar de samenleving sterker. Een samenleving waarin burgers steeds meer worden gevraagd om voor elkaar te zorgen.

Taai stereotype
De grootste groep vrouwen rolt als vanzelf in de primaire zorgtaak. Een vrouw kan steevast meer bevestiging uit haar omgeving verwachten als ze de zorgtaak vervult en vaak juist afkeuring als ze haar gezinstaak ‘in gevaar’ brengt door ook aan het werk te gaan.

Het is een taai stereotype, stammend uit de tijd van de industriële revolutie, de christelijke moraal met het gezin als hoeksteen en een tijd waarin het chic werd genoemd om niet te hoeven werken. Om deze culturele norm (en het bijbehorende taboe op werken) te keren, is het een bittere noodzaak om gesprekken aan de keukentafel, op kantoor en met de baas te voeren. Vrouwen en mannen moeten elkaar dus kritisch blijven aanspreken op de keuzes die zij maken in de verdeling van werk en zorg.

En welke rol speelt professionele kinderopvang hierin? Uit recent onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) blijkt dat door de duurdere kinderopvang vrouwen niet minder zijn gaan werken, maar wel extra zorgtaken erbij hebben gekregen, geruisloos en onbetaald. Hierdoor neemt de zorgdruk op moeders alleen maar toe.

Te zwaar?
Uit het SCP-rapport blijkt zelfs dat 66 procent van de moeders de combinatie zorg en werk als zwaar ervaart. Wanneer wordt ‘zwaar’ ‘te zwaar’? En wat betekent dat voor de arbeidsparticipatie, het arbeidsverzuim en de gezondheidskosten, voor vrouwen zelf en voor de BV Nederland?

Het is tijd voor een nieuwe koers waarin de verantwoordelijkheid voor zorg niet alleen bij vrouwen ligt, maar gedeeld wordt met mannen, werkgevers en de overheid. Dat betekent bijvoorbeeld kijken of van het recht op kortlopend en langlopend zorgverlof zowel door mannen en vrouwen gebruik wordt gemaakt. En of werkgevers hun mannelijke en vrouwelijke werknemers daar dezelfde prikkels in geven. Zodat de extra zorgtaken die er nog aan komen, niet alleen op de schouders van vrouwen belanden ten koste van hun economische zelfstandigheid.

Saskia de Hoog is programmacoördinator bij Women Inc. Dit artikel verscheen als opiniestuk in Het Parool.

 

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X