skip to Main Content
Mijn Vriend Heeft Alzheimer En Ik Ben Pas 39 #mijnverhaal

Mijn vriend heeft alzheimer en ik ben pas 39 #mijnverhaal

In de mailbox van Mantelzorgelijk zat dit schrijnende verhaal. Deze mantelzorgster wil haar verhaal alleen anoniem doen. Heb jij advies voor haar? Deel dat dan alsjeblieft, wij zorgen dat alles bij haar terecht komt.

Mijn vriend is 59 en ik ben 39. In de herfst van 2013 kregen we een relatie en vier weken later hoorden we de diagnose alzheimer. We waren samen naar de neuroloog was gegaan, omdat hij last had van geheugenverlies en moeite om op op bepaalde woorden te vinden. Kort daarvoor was hij van zijn vrouw gescheiden. We waren zo verliefd en eigenlijk was het plan om nog heel veel gelukkige jaren met elkaar door te brengen.

Intussen is zijn ziekte al zo ver gevorderd dat ik eigenlijk aan het eind van mijn krachten ben. Hij vergeet constant alles en is de hele dag op zoek naar dingen, afspraken en woorden. Het ergste vind ik dat zijn karakter zo veranderd is. Ik kan niemand vinden om mee te praten over alles wat er met hem en ook met mij gebeurd is. Mensen hebben wel goede adviezen, maar het lijkt wel of niemand snapt dat ik zo veel moeite heb met zijn ziekte.

Ik werd doorverwezen naar praatgroep voor dochters die voor hun vader zorgen. Ook kon ik terecht bij een groep vrouwen boven de 70, die mannen met alzheimer hebben. Niet dat ik iets tegen dochters of oude vrouwen heb, maar zij hebben heel andere zorgen dan ik. Ze hebben heel andere problemen omdat ze in een andere levensfase zitten.

Mijn vriend woont op dit moment bij mij, maar we eigenlijk hadden we pas kort een relatie toen hij ziek werd. Dus we hebben geen jarenlange basis, waar ike op terug kan vallen. We hebben geen gedeeld verleden, geen romantische herinneringen waar we samen op terug kunnen kijken.

Onze toekomst samen is kapot. Ik moet nu al iedere dag een beetje afscheid van hem nemen. Ik ben bijna iedere dag verdrietig en moet vaak huilen, ook al hebben we nog best vaak mooie momenten samen. Maar onze toekomst is zo donker en de grens komt iedere dag dichterbij en daar word ik soms helemaal gek van.

Ik heb me nog nooit zo hulpeloos gevoeld, hoewel mijn leven hier voor ook niet altijd gemakkelijk is geweest. Maar nu zit ik helemaal stuk. Ik voel me wanhopig en ben ongelofelijk moe en eenzaam.

T.K.

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
Back To Top
X