skip to Main Content

Voorbij de mantelzorg… En dan?

‘Mantelzorger dat wordt je niet… Dat ben je. Zomaar.’ Die slogan stond op een flyer die we eerder uitbrachten in Steenwijkerland. We hebben mantelzorgers ingeschreven staan in de leeftijd van 5 tot en met 95+, om nog maar eens te illustreren dat mantelzorg niet alleen in vorm maar ook in leeftijd heel divers is. Het is vaak iets wat je overkomt, de zorg voor een naaste. En als dan de term mantelzorg valt, dan vraagt dat soms verheldering, waarna het besef komt dat het inderdaad wel mantelzorg is. En juist die erkenning, kan helpen om ondersteuning, waar nodig of gevraagd, te helpen realiseren. Soms alleen met een luisterend oor, vaak ook om de weg in ons goed geregelde maar toch ook zo complexe zorgland te vinden. En met het gevoel dat er een plek is om op terug te vallen.

Mantelzorg kan lang voortduren, soms zelfs tientallen jaren. Doorgaans ontstaat een mantelzorgsituatie na een periode van ziekte, ouderdom of na de geboorte van een kind met gezondheidsproblematiek. Het gaat zo het gaat, soms komt er in redelijk ‘behapbare’ stappen steeds een beetje meer zorg bij, dat zie je vaak bij zorg voor ouderen. Maar soms ook knal je abrupt in een situatie die een grote rollercoaster is, waarbij het bij tijden meer als overleven voelt. Je wordt daar als naaste in meegezogen, terwijl je tegelijkertijd samen met de persoon waar je voor zorgt, probeert staande te blijven. Een weg, hulp en een nieuw evenwicht te vinden. En dat is zeker niet alleen malheur, integendeel. Maar wel af en toe zoeken en samen uitvinden hoe en wat.

Vaak komt een periode van mantelzorg tot een einde door een overlijden. En dan.. hoe pak je dan de draad weer op? Als mantelzorg je zolang zo intensief heeft beziggehouden, je dagen en leven samen heeft gevuld en bepaald, dan vraagt het tijd om naast de rouw ook jezelf weer een beetje terug te vinden. Soms is er veel hulp in huis geweest van bijvoorbeeld wijkverpleging, dan kan het als oorverdovend stil worden ervaren, dat de deurbel niet meer klinkt. Het vraagt herstel, tot rust komen en verwerken. Of de vele ritten naar verpleeghuis, ziekenhuis of beschermde woonplek. Daar moet je echt los van komen.

‘Het was gewoon fijn om af en toe met andere mantelzorgers te praten, horen hoe een ander het doet, hoe het met iedereen is’. Antwoorden van die strekking krijgen we als we afsluitend contact hebben met mantelzorgers. Het wordt sinds maart 2020 gemist, het fysieke lotgenotencontact. De laatste tijd wanneer we mantelzorgers spreken voor wie de periode van zorg is afgesloten, horen we dat de almaar aanhoudende coronamaatregelen het ook moeilijker maken om de draad weer op te pakken. Het sociale verkeer is nog steeds meer beperkt door het coronavirus dan goed voor ons is. Ik wens dan ook van harte dat richting zomer er daadwerkelijk ruimte komt voor meer ontmoeting. Voor iedereen die er behoefte aan heeft. Meer samen… wat zijn we er aan toe! En laten we meer dan ooit ook na een periode van mantelzorg, naar elkaar blijven omzien.

Paula Bierma

Is buurtwerker bij Sociaal Werk De Kop vanuit die functie coördinator van Mantelzorgnetwerk Steenwijkerland, een netwerk met ruim 80 organisaties. Dé plek van waaruit in Steenwijkerland mantelzorgers op alle mogelijke manieren worden ondersteund. Motto: Waar zorg is, is mantelzorg! Daarnaast mantelzorger in eigen gezin.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X