Volhoudtijd bij mantelzorg voor dierbare met dementie

handenLIk heb de afgelopen 3,5 jaar heel wat zorgtermen om m’n oren gekregen. Nieuw voor mij is het begrip ‘volhoudtijd’. Dat wordt gezien als de periode dat mantelzorgers verwachten dat zij de zorgtaken voor hun naaste met dementie kunnen continueren. De lengte ervan wordt beïnvloed door factoren zoals de gezondheid van mantelzorger en patiënt, de zorgzwaarte en de zorgsetting. En dat is bijvoorbeeld de vraag of de mantelzorger en de patiënt in hetzelfde huis wonen.

Ik neem je mee door het onderzoek en zal mijn eigen mening niet onder stoelen of banken steken. We beginnen met de uitleg: ‘Door de toenemende vergrijzing groeit ook het aantal mensen met dementie. Bij ongewijzigd beleid worden mantelzorgers steeds zwaarder belast. Voormalig thuiszorg directeur Henk Kraijo vroeg 223 mantelzorgers hoe lang zij de zorg dachten te kunnen volhouden. Zij bleken goed in staat die vraag te beantwoorden en daarmee hun grenzen te kunnen aangeven.’

Marjolijn: Ik vind het een interessant gegeven dat veel van deze ondervraagde mantelzorgers zeiden dat zij zich bijna dagelijks afvroegen of ze de zorg zouden kunnen blijven volhouden – maar die vraag werd zelden hardop aan hen gesteld. Zo herkenbaar,  maar ook zo raar! Alsof het de normaalste zaak van de wereld is om iemand met dementie in een thuissituatie te moeten verzorgen. Neem van mij aan; niet bepaald een piece of cake ;) Maar goed, verder met het onderzoek..

Na de opname in het verpleeghuis van hun naaste met dementie vertelden mantelzorgers dat zij met de zorg voor hun naaste langer hadden kunnen doorgaan als er eerder met hen was overlegd. Zij voelden zich veelal onder druk gezet om snel de lege plek in het verpleeghuis op te vullen.

Marjolijn: Ook weer zo herkenbaar, dat gevoel van onder druk gezet te worden. Iedereen in het zorgnetwerk van mijn vader begint steeds vaker over ‘de opname in het verpleegtehuis’ want stel je voor, het wordt een crisissituatie… Ja, weet ik veel! Het gaat nog steeds prima dus willen wij mijn vader helemaal nog niet in een verpleegtehuis  Wie dan zorgt, wie dan leeft, toch? Laat het zorgnetwerk liever nadenken hoe wij het wel langer kunnen volhouden! Maar ik ben weer afgeleid, we gaan snel verder naar de conclusie van het onderzoek..

Als professionals de focus leggen op de tijd dat mantelzorger denken de zorg vol te kunnen houden, de volhoudtijd dus, bevordert dat de tijdige ondersteuning van mantelzorgers wat overbelasting en crisisopnamen in verpleeghuizen voorkomt. Zeker bij mantelzorgers die aangeven de zorg nog maar voor een half jaar of een jaar te kunnen volhouden komen namelijk vaak crisisopnames voor.

Dat signaal moet dus serieus worden opgepakt door professionals. Door ondersteuning op maat kunnen mantelzorgers veelal langer doorgaan. Dat is ook wat zij en hun naaste met dementie graag willen. Toepassen van volhoudtijd biedt perspectief op een hogere kwaliteit van leven voor mantelzorgers en voor hun naaste met dementie.’

Marjolijn: Kijk, dat bedoel ik dus!

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top