skip to Main Content
Aletta Blogt Over Haar Zorgintensieve Kinderen: Vier Je Beperkte Vrijheid

Aletta blogt over haar zorgintensieve kinderen: Vier je beperkte vrijheid

De afgelopen maanden waren zwaar voor de jongeren. Ook voor mijn jongeren.
Ze waren beperkt in hun normale sociale contacten en een goede vriendin van Evelien was al twee maanden in huis gebleven.
Maar een klein lichtpuntje waren de versoepelingen, aangekondigd door onze overheid.
Dat hebben wij even heel lokaal doorgetrokken en besproken en zo kwam Evelien met het idee om samen met onze harde kern jonge vrienden zaterdag een jaren-tachtig-avondje te houden.
Drie van mijn vier kinderen en drie vaste vrienden gaan zaterdag hun beperkte vrijheid vieren met het thema jaren 80.
“Want”, zo zegt Evelien, “vroeger was alles beter, mam!”
Ik kan het niet geheel ontkennen en ik kijk soms met weemoed terug naar die tijd waar we samen met andere jong volwassenen, met getoupeerd haar, in de speeltuin hingen om te socializen. Geen mobiele telefoons en natuurlijk een minder-dan-anderhalve-meter-maatschappij. Soms veel minder trouwens…
Afijn, Evelien coördineert als altijd de hele voorbereiding. Zo is er een speciale whatsapp groep aangemaakt: “GruttePier”.
GruttePier? Ja GruttePier.
Had ze ergens op Tiktok gehoord en ze bleef er om lachen. Nieuwsgierig als ik was heb ik dat woord maar eens gegoogled en het betekent niets anders dan een Friese Krijgsheer. Niet uit de jaren tachtig maar uit het jaar 1504.
Iedereen is enthousiast; kleding uit de jaren tachtig wordt bekeken op het wereldwijde web en voorbeelden worden rijkelijk gedeeld in de groep. Ook om 0.23 uur ’s nachts.
Muziek wordt uitgezocht, er wordt geld gelapt voor drankjes en hapjes; het is gewoon één groot voorpret-feest.
De make-up stijl is eenvoudig: een streek glitterblauw op de oogleden en een vette veeg knalroze rouge op de wangen.
En wat gun ik het ze alle zes! Een hele hechte groep die elkaar echt gemist hebben.
Voorzorgsmaatregelen zijn al besproken maar ik heb zo’n idee dat ze daar nu even maling aan hebben.
Ik ben trots op mijn eigen jonge mantelzorgers en op de vrienden van mijn kinderen. Zonder al te veel te klagen hebben zij deze periode doorstaan.
Wat mij betreft hebben ze dit avondje met recht verdiend!
“En ow ja…mam? Jij komt toch ook he?”

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X