Mantelzorg kiest jou, en niet andersom.

Ohh hoe boos ben ik!  Iedere keer weer hetzelfde onbegrip! Wat is er aan de hand?
Ik zorg al mijn hele leven voor mijn broer met een verstandelijke beperking. Daarnaast rijd ik zonder vast contract als touringcarchauffeur heel Europa rond. Omdat dit seizoenswerk is krijg je bijna nooit vast werk aangeboden.  Dat maakt het werk afwisselend en mooi.

Toen onze zoon werd geboren in 2001, bleek hij ADHD, PDD-nos en Gilles de la Tourette te hebben. Ik besloot een paar jaren thuis te blijven en de zorg, evenals het huishouden op mij te nemen. Mijn vrouw had immers WEL een vast contract, en die financiële zekerheid wilden wij niet kwijt. Enkele jaren later overleed mijn moeder, en kwam er extra zorg voor mijn vader bij.

Inmiddels is onze zoon 19, en heeft minder hulp nodig, heeft mijn vader besloten om minder hulp van mij te vragen, en is het daardoor thuis een stuk rustiger geworden.  Ik kan mij weer richten op de toekomst.Ik probeer naast alle ellende en spanning van de afgelopen 40 jaren zorg mijn bachelor te halen.

Zelf ben ik een “ Asperger”, een zeer creatieve druktemaker die graag het naadje van de kous weet. Ik wil graag mijn ervaringen inzetten om jongeren te helpen die ook in deze situatie zitten. In 2010 besloot ik om de weinige uurtjes vrije tijd die ik over had in te zetten om mij verder te ontwikkelen op hoger niveau. Zo kon ik een beter inkomen veilig stellen voor na de zorg periode voor onze zoon, en mijn vader was het idee.

De hogeschool heeft alleen enorme spijt dat ze mij tot de deeltijdopleiding leraar Engels toegelaten hebben! Immers, “ een asperger kan geen docent worden”, en “ je hebt er te veel dingen naast”. “Je haalt te weinig studiepunten in een jaar”. Er werd werkelijk alles aan gedaan om mij te ontmoedigen verder te studeren…. En het ging verder: “ Je moet nu maar even alles opzij zetten, de studie gaat vóór”. “ Vraag maar iemand anders of zij de zorg van je overnemen” … Het is echt gezegd!

Vandaag stond er in een mail van mijn studieloopbaanbegeleider dit:

Dat je er veel naast doet is wellicht nodig/leuk, echter denk er wel aan dat dit niet ten koste gaat van je studie.

Ik weet dat hij dit wellicht niet zo bedoelt, maar dit komt knetterhard binnen bij mij.  Daarom stuurde ik hem dit antwoord:

“Beste R…..:

Ik zal aan mijn broer vragen om even een jaartje ” niet gehandicapt” te zijn…
Ik zal aan mijn zoon vragen om een jaartje “geen Adhd, Pdd-nos en Gilles de la tourette” te hebben.
En ik zal aan mijn vader vragen of hij dit jaar geen hulpbehoevende 89 jarige wil zijn.
Ik zal bovendien vragen aan mijn vrouw of zij nu eindelijk eens wat meer kan gaan verdienen zodat we niet meer op twee minimale salarissen hoeven rond te komen.
Dan weet ik zeker: het komt allemaal goed!

Ohh, ja wat was ook al weer de definitie van ” deeltijd studie” ?
Ik weet dat je het goed bedoelt, maar weet als je blieft ook hoe jouw bericht over komt!”

In mijn optiek is het echt absurd hoe gemakkelijk mensen denken over mantelzorg!

Pim

Dit bericht heeft 1 reactie

  1. Ja, Pim, ik ben het helemaal met je eens.
    Laat ze eens een weekje ruilen…
    Ik neem mijn petje af voor je inzet.
    Neem je af en toe ook even tijd om samen met je
    vrouw iets leuks te doen? Of voor jezelf?
    Jeanne

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top