skip to Main Content
Verdrietige Herinnering En Onderkoeling

Verdrietige herinnering en onderkoeling

De dag na het thuisbezoek zitten we samen op zijn kamer naar de radio te luisteren, als het liedje “All bij Myself” van Céline Dion voorbij komt.

Ik ken het liedje, ken de “geschiedenis” hierachter van eega..

Ik zeg niets…hij zegt een poosje niets..

Dan zegt hij opeens: “Nu hoorde ik “All by Myself” zingen, en niet wat ik altijd dacht: “Come back Myself”..

Ik kijk er vanop dat hij het nu goed heeft verstaan, want ik heb het weleens gecorrigeerd, maar die correctie liet hij niet bij zich binnendringen..

Het brengt hem nu terug in de verdrietige tijd rondom het overlijden van zijn vrouw.

Er was een verschrikkelijke ruzie binnen de familie geweest, waar hij buiten op straat van bij stond te komen, en toen kreeg hij opeens het gevoel zichzelf kwijt te zijn, raakte in paniek, wist niet meer waar hij was, wist niet meer waar zijn huis was.

Hij heeft toen zijn jongste zoon opgebeld die nog thuis woonde en hem gevraagd hem op te komen halen, wat de jongen ook heeft gedaan.

Er is toen vermoedelijk iets in hem “geknapt” en hij is er nooit meer goed bovenop gekomen.

Hij werkte in die tijd nog, reed veel auto,  en bovengenoemd liedje kwam regelmatig voorbij op de radio en hij koppelde dit aan dat bewuste moment waarop hij zichzelf kwijtraakte en daarna vurig wenste dat hij zichzelf weer terug zou vinden (“Come back Myself”).

Nu op zijn kamer dit liedje weer horend, komen de emoties van paniek van toen in alle hevigheid naar boven en de tranen stromen over zijn wangen.

Ik krijg het er zelf ook te kwaad mee.

Toch ben ik “blij” dat ik dit nu samen met hem kan herbeleven, hem er doorheen kan helpen.

Ik troost hem, knuffel hem..

“Dat was “toen”, we zijn nu in het “nu”…”laat het maar los, schat….niet meer bang zijn”…

Dan gaat het weer..

Het blijft warm qua temperatuur, al dagen..

Eega heeft een interne thermostaat die niet juist staat ingesteld.

Hij heeft het vaak koud, al vallen de kraaien van het dak.

Toen ik deze uitdrukking laatst bij hem liet ontglippen, moest hij ontzettend lachen, en ik vroeg me af wat ik verkeerd had gezegd..

Volgens hem moest het zijn dat de kraaien uit de boom vallen..

Hmm…meestal heb ik het taalkundig gezien bij het rechte eind, maar ik twijfel ook makkelijk aan mezelf, dus even gecheckt later, en ik had toch “gelijk”, maar ik vond het ook prachtig dat hij zo om mij moest lachen, al dan niet terecht, en als we het helemaal goed willen zeggen, moeten we spreken van “mussen”..

Hoe kom ik dan bij “kraaien”…schijnt “Haags” te zijn, lees ik op internet, nou, daar kom ik niet vandaan, maar heb op veel plaatsen gewoond..

Afijn, hoe dan ook, laat hem maar even lekker lachen, zijn leven is al zwaar genoeg.

Op een dag in die warme week belt hij mij begin van de middag op met de mededeling dat hij in de nacht onderkoeld was geraakt en dat het volgens hem door de openstaande balkondeur was gekomen.

Met dekens hadden ze zijn lichaamstemperatuur weer op peil moeten brengen, verpleging in rep en roer.

Achteraf lijkt hij altijd wel enigszins te “genieten” van alle ophef rondom zijn persoontje.

Ik schrik, pfff, nu dit weer…en hoe kan dit?

Schuld van openstaande balkondeur?

Geloof ik niet, want het is niet koud.

Misschien bezweet geweest in de nacht, en te sterk afgekoeld daarna..

Dat hij het te warm heeft, zweet, merkt hij zelf niet.

De volgende dag als ik bij hem ben, krijgt hij het opnieuw koud; ik voel zijn arm en inderdaad ook zijn kou.

Ik voel zijn rug, die nat is, en dat bevestigt mijn vermoeden van de onderkoeling in de nacht en ik meld mijn bevinding bij de dienstdoende verpleegkundige.

Ik stop een handdoek achter zijn rug in de rolstoel, en even later trekt de kou uit hem weg, gelukkig.

De volgende nacht verloopt gelukkig rustig, en ik haal weer even opgelucht adem.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mayke de Vries

Mayke de Vries

Mayke de Vries is na een carrière in de zorgsector nu vooral mantelzorger voor haar partner, die helaas na een grote hersenbloeding in oktober 2019 in een zorginstelling kwam te wonen. Zij schrijft op Mantelzorgelijk over de veranderingen in hun leven.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X