skip to Main Content

Verder in de mantelzorgwereld

Na het afscheid van mam kwam vorige week mijn verjaardag. Prompt vergat ik een blog te schrijven voor Mantelzorgelijk. Niets voor mij, want ik hou enorm van schrijven. Maar alles bij elkaar, maakt dat ik meer dingen vergeet als ik het niet noteer. Dat schijnt bij rouw (te kunnen) horen. Het gaat weer over, alleen is voor nu best onhandig. Ik maak er maar het beste van door zoveel mogelijk in mijn telefoonagenda te zetten en thuis op de kalender en in mijn zakelijke agenda. Af en toe mail ik mezelf zaken door en zo lukt het aardig. Ben benieuwd of iemand dit herkent?

Mijn eerder genoemde verjaardag heb ik klein gevierd. Op de dag zelf had ik een netwerkbijeenkomst op het Wad. Enorm gezellig met een groep bekende en onbekende ondernemers. Kijken hoe garnalen gevist worden, een kleine presentatie gehad en enorm genoten. Van het Wad, het stralende weer en de gesprekken. De dag erna ben ik met kinderen en mijn broer en zijn vrouw uit eten geweest. Voor mij heerlijk om zo jarig te zijn. Een jaar niet slepen met koffie en gebak en aan geen gesprek toekomen..

In de week van mijn verjaardag was er een Mantelzorgcongres, georganiseerd door diverse partijen. Zeer interessant om de diverse ideeën, workshops en discussies aan te horen. Vooral omdat dit vanuit de hulpverlening georganiseerd werd. Wel viel me op, dat het merendeel van de aanwezigen zelf te maken heeft met mantelzorg in de zeer nabije kring. Die middag kwam Minister Hugo de Jonge een discussie leiden over mantelzorgen. Ik had me voorgenomen om mijn boek “ALS heb je niet alleen, balanceren tussen liefde en mantelzorg” aan te bieden, zodat hij kan lezen wat er in een gezin (rondom mantelzorg) gebeurd dat getroffen wordt door een ernstige ziekte. Hij heeft hem aangenomen en nu wacht ik af, wat en hoe zijn reactie zal zijn.  Dit omdat ik me als ex-mantelzorger nog steeds erg betrokken voel bij het wel en wee van de mantelzorger. Met name rondom het mantelzorgen voor een ernstige zieke. Wat mij betreft zijn er in ons land nog wat slagen te maken om mantelzorgondersteuning flink te verbeteren. Vandaar dat ik dat van onderaf wil doen. De verbinding leggen tussen formele en informele zorg (mantelzorgaanbieder en mantelzorgvrager) door mij als spreker hiervoor in te zetten; verbinden tussen wat er al is en zou moeten zijn.

Avatar

Mariska

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen voor een goed doel en ter nagedachtenis aan Sjonny. In januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen, balanceren tussen liefde en mantelzorg uit". Mariska geeft lezingen, trainingen en workshops om de relatie tussen zorgprofessionals/werkgevers en mantelzorgers te verbeteren.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X