skip to Main Content

Verbindingsofficier op alle fronten

Door de zorg binnen de familie is er bij mij een chronische alertheid ontstaan. Een alertheid die ervoor zorgt dat ik altijd aansta. Een alertheid die me soms dag en nacht in beslag neemt. Vermoeiend is dat. Toch is meerdere keren gebleken dat mijn alertheid terecht was en kon ik erger voorkomen. Ook in deze periode wordt er een zwaar beroep gedaan op het uithoudingsvermogen van mijn oplettendheid.

De komende week komt mijn broer naar huis. Voor mij betekent dit dat ik mijn aandacht nog verder moet verdelen. Tussen zijn thuis en het ziekenhuis. Maar ook tussen rapporten en overdrachten. Tussen voorraden en recepten. En vooral heel veel aandacht voor de communicatie. Al die lijntjes die je als een verbindingsofficier samen moet laten komen. Want het gaat niet vanzelf. Het is intens en uitputtend. Ik voel me vaak de olie tussen de raderen van het zorgsysteem.

Te vaak gebeurt het dat afspraken (nog) niet zijn nagekomen. Te vaak glippen afspraken tussen de mazen van de werkdruk door. De acties van anderen verschijnen dan in het rood op mijn eigen actiepuntenlijst. In de gaten houden, navragen en opnieuw checken. Dit doet mij geen goed. En zo wordt de lijst steeds langer en kost het steeds meer energie.

Het speelt op alle fronten. In het hier en nu of in het daar en dan. Want heeft het ziekenhuis wel met de huisarts gebeld? Is de huisarts echt goed op de hoogte gebracht? Is er een volledige zorgoverdracht tussen de afdeling en de thuiszorg? Zijn de wijzigingen in de medicatie wel goed besproken met de apotheek? Wanneer staat de medicatie klaar? Hoe laat komt het vervoer? Hoe laat is het ontslag? Zijn de vervolgafspraken gepland? Te veel zaken om te onthouden.

Mocht je ooit denken dat een opname zorgt voor meer rust in huis, dan heb je het mis. Het vraagt nog meer van je. Een nieuwe wereld krijg je er weer bij. Er komen extra spelers op het veld met hun eigen cultuur, focus en werkelijkheid. Allemaal verschillende belangen en noodzaken. En vanuit het gehele welzijn probeer ik alles aan elkaar te verbinden, de gaten te dichten en knoop ik alle eindjes aan elkaar. Het gaat nooit vanzelf goed en dat maakt het soms zwaar.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X