Foto © Claudia Otten

Veel gaande

Einde van afgelopen week ben ik op bezoek geweest bij mijn vrouw tijdens de dagopvang. Ik had voor de hele groep gebakjes bij mij zodat mijn vrouw kon trakteren. 6 oktober had mijn vrouw de (2de) transplantatienier 5 jaar. Ook zijn wij deze maand 33 jaar getrouwd. Genoeg redenen om te trakteren vind ik. Mijn vrouw was stom verbaasd toen ik plotseling daar stond. De begeleiding nodigde mij uit om tijdens de lunch een kopje soep mee te eten. Mooie ruil. Deze week heb ik de afspraak met een cliëntenondersteuner voor de herberekening van de eigen bijdrage wlz. Tevens zal deze samen met een jurist van stichting Mee de Herindicatie van mijn WIA percentage opstarten. Ik heb afgelopen week hierover ook een gesprek gehad met mijn sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Deze zal mijn herindicatie steunen en advies schrijven voor ‘ volledige afkeuring ‘ Weliswaar met uitzicht op verbetering. Dit zal een spannende periode worden. Weer. Een poosje geleden kreeg ik via een blog om een jurist te nemen met kennis van arbeidsrecht en letselschade. Dit advies heb ik doorgegeven. Deze vind het absoluut het overwegen waard. Over twee weken gaat mijn vrouw logeren bij Nieuw Unicum. Ik ben langzaam aan het regelen dat ik van ons tuinhuisje naar huis ga. De nachten worden kouder en het weer onzeker. Maar ik heb geen haast. Tot nu toe lukt het nog.

Er is ontzettend veel gaande de afgelopen dagen. We hebben het bericht gekregen dat ons huis in een “Stadsvernieuwingsgebied” staat. Vanaf aankomend jaar gaan de plannen van start. Onze woning zal een grootschalige renovatie krijgen, en een deel van onze buurt zal worden gesloopt. Hoe dan ook, we of eigenlijk ik want tegen die tijd woont mijn vrouw in de zorginstelling Nieuw Unicum, moet ik de woning verlaten. Ik heb contact gehad met de jurist welke mij vorig jaar heeft bijgestaan in het bezwaar tegen het percentage wia uitkering. Deze zou mij rond deze tijd bijstaan in het vragen van een her-keuring. De jurist heeft een nieuwe baan geaccepteerd en kan mij zodoende niet begeleiden. Er is een vervanger waar ik uiterst tevreden mee ben, maar het is toch een verandering. Mijn ambulant ondersteuner gaat per januari ’22 stoppen. De komende maand is zij afwezig omdat zij een operatie moet ondergaan. Ook vakantiedagen moeten worden opgenomen. Aan wie ik zal worden overgedragen en wanneer weet ik nog niet. De persoon welke mij bij het re-integratiebureau begeleid gaat met zwangerschapsverlof. Ook zijn wij op de hoogte gebracht dat onze gemeente een bezuiniging los laat op het aanvullend openbaar vervoer waar mijn vrouw gebruik van maakt. Van onbeperkt gebruik, tegen betaling, veranderd dit in maximaal 1500km/pj. Het vervoer naar en van de dagopvang mag niet meer met dit vervoer. Ook wordt er verwezen naar familie, buren en vrijwilligers. Moet er wel een scootmobiel bij hem of haar achter in de auto passen waar mijn vrouw afhankelijk van is. Er wordt zelfs ook naar de OV verwezen om mee te reizen. Als dit een optie was dan zou je geen indicatie voor het aanvullend openbaar vervoer krijgen. (..) Neem daar bij dat ik het de afgelopen tijd al zwaar heb waardoor ik verschillende klachten of herhaling van klachten ervaar. Mijn hoofd maakt overuren, heb ik extra last van de ptss, heb ik akoestisch hallucinaties en dromen in mijn slaap. Geen pretje kan ik verklappen. Ik voel mij er klein door. Uiteraard is er overdag niet te merken omdat er dan de zorg is welke ik blijf geven aan mijn vrouw. Nog twee weken dan mag mijn vrouw logeren bij de instelling voor dertien dagen. Dan kan ik echt even terugvallen op mijzelf.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top