skip to Main Content
Zorgen Voor Je Vader: ‘Van Taartjes En Verjaardag’

Zorgen voor je vader: ‘Van taartjes en verjaardag’

1919279_832290290212789_7857412445195496804_nVandaag is er geen zang. Jammer. Maar nu wel alle rust om een taartje te eten. Voor papa blijkbaar de gewoonste zaakvan de wereld. Hij peuzelt er lekker van. Er zit een vlaggetje in. Het valt hem niet echt op. Hij haalt het eruit. Gebruikt het een paar keer als vorkje en legt het dan op het schoteltje. En eet verder met zijn vorkje.

Ik weet dat ik het beter niet. Maar kan het toch niet laten. “Weet je waarom we vandaag een taartje eten?”, vraag ik. Papa kijkt me vragend aan. “Ik ben vandaag jarig”, zeg ik. En papa bekijkt me eens goed en indringend aan en zegt dan met zijn liefste stem: “Och, sorry, dat ik niet… Gefeliciteerd. Sorry…”. Om daarna verder te peuzelen. En weer over te gaan tot zijn orde van de dag. De vele auto’s die vanmorgen voorbij reden en dat niemand hier iets terugzegt als je wat vraagt.

Papa was mijn hele leven niet van de aandacht voor de verjaardagen. Deed op zijn manier zijn best. Onthouden deed hij via mama. Kocht wel zelf een cadeautje. En maakte beschuiten met chocoladehagel en je leeftijd in vruchtenhagel. Was er vaak niet op mijn verjaardag. Omdat we een gezin zijn dat er weinig belang aan hecht.

Dus ik wil het niet groter maken dan het is.
Maar ik kan het niet helpen dat de tranen me hoog zitten.
Papa weet niet meer dat het mijn verjaardag is. Maar weet bovenal niet meer wat een verjaardag is. En dat maakt me verdrietig.

 

Ik neem nog maar een stukje taart.
Papa is inmiddels in slaap gevallen…

 

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X