Van kerstliedjes naar… slaap mama slaap

Net voor de kerst was ik op de kerstborrel van de zorglocatie waar mijn moeder met dementie woont. Iedereen zit al in de gezamenlijke ruimte met familie, als ik iets na 16 uur aankom. Mama zit met medebewoners aan tafel. Ze is blij als ze me ziet. Ze ziet er goed uit en is vrolijk gestemd. Dat kan ook niet anders, de stemming is opperbest.

Schuifelen

Het is gezellig druk, de hapjes en drankjes smaken goed en op het het podium speelt de activiteitencoördinator op de vleugel herkenbare kerstliedjes. Mama en ik beginnen een beetje mee te deinen op de muziek. Als ik vraag of ze wil dansen, maakt ze meteen aanstalten om op te staan en ik volg haar. Ik pak haar handen en we bewegen lekker mee. Als er een iets langzamer nummer komt en we ook langzamer van links naar rechts gaan, zeg ik dat we dit vroeger op fuifjes in de garage deden. ‘Slowen’ noemden we dat. Mama herkent het woord niet, wel als ik haar help herinneren dat het in haar tijd waarschijnlijk ‘schuifelen’ heette. Meteen begint ze te vertellen…

De dans ontspringen

Tijdens de dansles zagen de jongens een dansje met haar wel zitten. Zelf had ze daar minder behoefte aan, dus als het de beurt aan de mannen was om de vrouwen ten dans te vragen, schoot mama het toilet in. Het deed me denken aan een soortgelijke ervaring van mijn eigen danslessen. Er was een jongen die met mij wilde dansen en je raadt het al… ik niet met hem. En dus dook ik achter de bar toen hij op zoek was naar een danspartner. Deze dans ontspringen was gelukt… hoewel hij daarna naar me toe kwam en beloofde me nooit meer te vragen… oeps.

Gezellige dansjes

Toen ik mama later op de middag vroeg om samen een kerstwens in de boom te hangen, kozen we de volgende mooie woorden uit… voor iedereen veel plezier en gezellige dansjes in 2023!

Moe en voldaan

Rond een uur of zeven was het festijn afgelopen en wilde mama naar haar eigen appartement. Terwijl mijn zus meeliep met een medebewoner die haar iets wilde laten zien op haar kamer, liep ik met mama naar haar eigen plek. Ik vroeg of ze televisie wilde kijken. Ze was moe en wilde het liefst naar bed. Ik liet het tijdstip los en bedacht haar alvast om te kleden, zodat ze wellicht nog een uurtje in pyjama kon opblijven. Toen ik haar nachtkleding aan had gedaan, ging ze liggen en stopte ik haar toe. Mijn zus was inmiddels ook terug bij ons en om het ritueel luchtig te houden, zei ik voor de grap dat we dan ook maar een slaapliedje moesten zingen… samen zetten we ‘slaap mama slaap, daar buiten loopt een schaap’ in.

De cirkel is bijna rond

Toen we het zo zongen, voelde ik de waterlanders al opkomen. Mama door haar dementie totaal afhankelijk, aandoenlijk liggend onder haar deken en een nachtzoen toe. Welterusten mam… daarna liepen mijn zus en ik de gang op. Daar kwamen de ingehouden tranen… en hoewel ik al heel lang voel en weet dat de rollen tussen mijn moeder en ik zijn omgedraaid, kwam het besef nu keihard binnen dat de cirkel zich langzaam aan het sluiten is. Benieuwd wat 2023 ons gaat brengen…

 

 

Avatar foto

Creator Klessebasjes... van puzzelen naar praten met mensen met dementie. Puzzel- en prentenboekjes die zorgen voor meer verbinding met je naaste met dementie. Daarnaast mantelondersteuner van een moeder en een vader met dementie.

De puzzel- en prentenboekjes van Klessebasjes gaan terug in de tijd en geven mensen met dementie weer een verhaal. Ben je benieuwd naar de boekjes of wil je Klessebasjes proberen? Vraag dan het gratis online probeermagazine aan via: www.klessebasjes.nl/gratis-probeermagazine-netwerk

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top