skip to Main Content
Vakantieblues

Vakantieblues

Het zomerreces is voor mij vanavond om 23.00 uur ingegaan en dat betekent tot 18 augustus geen raadsvergaderingen meer.
Mijn vier kinderen zijn inmiddels zo gegroeid dat zij zich zelf redden; ze hebben banen en geen 6 weken durende zomervakanties meer.
Alhoewel: de jongste had komende twee weken wel vakantie ingepland. Ze zou met vader en aanhang voor een aantal weken naar Spanje maar corona heeft een virus in het eten gegooid.
En dan kan ik op mijn klompen aanvoelen waar dat op uitdraait: we gaan terug in de tijd.
Vroeger toen ze klein waren, was de zomervakantie een drama voor mij. Ze gingen dan wel een paar weken met vader mee op vakantie maar dat betekende voor mij geen rust.
Ik maakte mij veel zorgen of dát allemaal wel goed zou gaan.
Waren ze thuis dan diende zich het volgende probleem aan want met moeder op vakantie, nee dat wilden ze niet. Dan waren ze blij dat ze weer thuis waren van een 10 uur durende reis van Spanje naar huis.
Dus bleven wij thuis. Vier kinderen die allemaal zo hun eigen ‘dingetjes’ hadden.
Ik wist me geen raad hoe ik die dagen door moest komen.
En gingen we dan een keer een dag weg, dan was de ‘oorlog’ in de auto al begonnen.
Goed. Evelien heeft dus een paar weken vrij en ik vermoed dat het net zo zal gaan als destijds.
Ik moet wat dagen inplannen om met haar op pad te gaan.
We begonnen vandaag bij de kringloopwinkel en het was leuk. Echt leuk.
Vrijdag staat een ronde kringloop Friesland in het verschiet.
Maar al die andere dagen……
Ik kan er voor kiezen om zelf mijn zijspan op te pakken en een lang weekend naar Duitsland te gaan, maar ook dan maak ik mij zorgen ook al vier ik dan mijn vrijheid.
Maken ze geen ruzie? Gebruiken ze geen drank? Komen ze wel veilig thuis? Vergeten ze het gas niet dicht te draaien na het bakken van 23 hamburgers?
Aan de andere kant: als ik thuisblijf zit ik er mee ‘opgescheept’. De verveling zal toeslaan en het humeur zal dalen tot het vriespunt met als gevolg: twee zware weken.
Ik weet het niet. Ik ben zelf ook zo’n gigantische twijfelaar als het gaat om dit soort keuzes.
En welke keuze ik ook maak, de goede zit er bijna nooit tussen.
Ik ben benieuwd hoe het andere ouders vergaat. Ouders/mantelzorgers met kinderen in de leeftijd waarvan je normaal gesproken er van uit mag gaan dat zij zich prima alleen in huis redden. Maar niet in jouw geval.

Het zijn de vakantieblues.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X