skip to Main Content
Te Vaak Verhuisd #beerswereld #autisme

Te vaak verhuisd #beerswereld #autisme

We zijn al 10 keer verhuisd in de afgelopen 15 jaar bedacht ik me. Dat is veel, te veel voor een kind met autisme.

Zelf ben ik in het zelfde huis opgegroeid op een fijne plek met al mijn broers en zussen tegenover een parkje en vlakbij mijn school. Mijn herinneringen aan vroeger zijn warm en veilig. Iets wat ik mijn kinderen ook gegund had.

Toch heb ik mijn uiterste best gedaan om het toch warm en veilig te maken maar zeker weten doe ik dat pas als mijn dochter groot is en terug kan kijken op haar jeugd.

Overgevoelige buren

Veel van de verhuizingen waren niet mijn keuze. Boven mensen wonen met mijn zoon is een uitdaging, zeker als je gewend bent rekening te willen houden met iedereen. Vanaf het moment dat hij kon lopen heb ik al buren gehad die overgevoelig bleken te zijn voor ons.

Nou kan ik het me wel voorstellen dat je gek kan worden van het gespring op de vloer en het “blaffen” wat mijn zoon tot kunst heeft gemaakt.

Toch gingen de schoenen uit, lagen er geluiddempende kleden en gingen we zo vaak mogelijk de deur uit.

Er was 1 huis waar we volledig alles konden laten wat enorme rust gaf. Dat was het huis boven de winkel van mijn vader. Toen dat huis leeg stond voor de verkoop hebben wij daar een tijdje geheel stressvrij kunnen wonen.

Ik hoefde niet bang te zijn voor onderburen, bovenburen of zijburen.

Ik hing een schommel in een kamer op en er stond een minitrampoline. Hij kon er al zijn energie in kwijt wat zorgde voor een ontspannen sfeer en niet de hele tijd het gevoel te hebben weg te moeten.

Helaas moest het huis natuurlijk verkocht worden en gingen wij weer verder in het zoeken naar een plekje en een benedenwoning met tuintje bleef altijd te duur.

Liefst een tuintje

Nu kijk ik elke ochtend naar het aanbod huurwoningen waar ik voorrang op krijg. Het is nog maar het begin van de 3 maanden maar alles wat ik zie is een verdieping met trap, 3 kamerwoningen of flats op een boven etage.

Met 2 kinderen die een eigen kamer nodig hebben is het niet slim om zelf in de woonkamer te willen slapen. Ik doe dat nu ook maar in een kamer ensuite kan je makkelijk de deuren dicht trekken en lijkt het op een slaapkamer.

Ik hoop nu een etage te vinden op de begane grond met het liefst een tuintje waar mijn zoon op een minitrampoline kan springen met 3 slaapkamers. Het zou zo fijn zijn een keer langer dan een paar jaar ergens te kunnen wonen.

Ik verheug me er op maar krijg er tegelijk een nerveus gevoel van.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X