skip to Main Content

Tsja, kleine kinderen #zorgintensiefkind

Dorothé BootsIk was laatst op een netwerk ontbijt.

Het was geweldig en echt helemaal ‘mijn ding’. Een groep met allemaal mooie mensen die allemaal bereid zijn iets voor de ander te doen om hem of haar met zijn of haar bedrijf te helpen.

Wat een inspirerend ontbijt en mooie energie hing daar.

Na afloop is er nog een half uurtje om met elkaar te netwerken. Ik kom aan de praat met iemand die aan het eind van ons gesprek:” Tot volgende week!” zegt, waarna ik zeg dat ik mij helaas niet bij de groep aan kan sluiten omdat ik dat thuis niet iedere week kan regelen. (ik moet om 6 uur de deur uit om aan dat ontbijt deel te kunnen nemen, terwijl mijn man  om 6.45 uur de deur uit gaat om naar zijn werk te gaan en we niet wekelijks zo vroeg thuis iets kunnen regelen. Om 8 uur komt de bus voor onze zoon en tot die tijd moet er iemand thuis zijn.)

Diegene zegt:” Ja, kleine kinderen hè, dan heb je dat. Maar ja, die worden vanzelf groot hoor”. Ik wil reageren dat het niet om kleine kinderen gaat, maar een gehandicapte zoon van 16!

Gelukkig realiseer ik me op tijd waarom ik hier ben; om te netwerken, niet om over mijn privé situatie te praten, dus het enige wat ik zeg is “tsja”.

Terug in de auto denk ik eraan hoe veel mensen, zonder een vraag te stellen, direct hun conclusie klaar hebben.

Goed bedoeld, maar toch…..

Dorothé Boots

Dorothé Boots is moeder van twee zonen waarvan de oudste gehandicapt is. Zij blogt over wat zij in haar leven thuis, maar ook in haar coachingpraktijk, May-D coaching, meemaakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
Back To Top
X