skip to Main Content

Top 20 – nummer 8: Het hele dorp mantelzorgt mee met de familie Bruurs

8Sinds we met Mantelzorgelijk zijn begonnen, schrijft Marjolijn bijna iedere week een stuk over de zorg voor haar vader. Je kent die stukken vast wel, elke donderdag onder de noemer “Als mijn vader…” Begin dit jaar was dat aanleiding voor een uitgebreide reportage in de Gooi- en Eemlander. Journaliste Tamar de Vries schreef een prachtig artikel over de mantelzorg voor meneer Bruurs. Een monumentje, als je het mij vraagt!

MUIDERBERG – ,,Hé hallo, kom binnen. Wat leuk dat je er bent!” Jan Bruurs (81) herkent me direct als hij de voordeur opent. Dat is ook niet zo raar, want we hebben in het verleden vaak contact gehad.

Door Tamar de Vries, 23-2-2016


Bruurs2FotoClaudiaOttenLR

Jan Bruurs was ’mister’ Vereniging Nationale Feesten in Muiderberg en hij was nauw betrokken bij het beheer van de Echomuur. Als er nieuws voor de krant was verzorgde hij de contacten met de pers. Nu kom ik voor een andere reden bij hem langs.

Jans dochter Marjolijn (50) is samen met haar zussen Nelleke en Tilleke mantelzorger voor haar vader Jan die aan dementie lijdt. Ik wil van hem wel eens horen hoe hij de mantelzorg ervaart. ,,Ik heb veel steun van Marjolijn”, steekt hij van wal. ,,Ik ben erg blij dat mijn drie dochters in Muiderberg wonen. Je moet weten dat ik er alleen voor sta. Het overlijden van Clary heeft me de das om gedaan.”

Jans echtgenote Clary overleed eind 2012. ,,Mijn dochters helpen mij op allerlei gebieden”, vervolgt Jan. ,,Er wordt schoongemaakt.” ,,Ja, dat doet de thuishulp, hè?”, vult Marjolijn aan. ,,De mensen van de thuiszorg komen twee keer per dag. Mijn zussen en ik hebben een taakverdeling gemaakt. We koken voor hem. Ik ga elke zaterdagochtend gezellig boodschappen doen met mijn vader. Dat vindt hij echt een uitje. Samen met Nelleke ben ik bewindvoerder en mentor voor mijn vader, wij doen samen zijn administratie en regelen alles met zorginstanties, huisarts, geriater en de case-manager dementie. Tilleke houdt zich bezig met zijn persoonlijke verzorging, houdt de voorraden op peil en doet de was. Zorgen doen wij gelukkig samen.

BruursFotoClaudiaOttenLR

Marjolijn heeft een planningsbord gemaakt voor haar vader. Daarop staan de dagen van de week en de vaste dingen zoals wie er van de thuiszorg komt en wanneer de grijze kliko naar buiten moet. Jan kan het bord zien vanaf zijn plekje op de bank en dat geeft hem houvast. ,,De verse boodschappen doe ik zelf, hier in het dorp”, vertelt Jan. ,,Ik ga altijd naar de bakker, de slager en de Spar.” Hij is blij dat hij bijna iedereen kent.

Marjolijn: ,,Wij hebben het gevoel dat het hele dorp meezorgt. Jan: ,,Je komt bekenden tegen en je hebt aanspraak. Ik ben ook een keer gevallen in het dorp, gelukkig wisten ze toen waar ze Marjolijn konden vinden.” ,,Ik ben blij dat er goed op hem gelet wordt”, vult Marjolijn aan. ,,Mijn vader geeft soms bij de slager zijn pinpas en -code aan Ans af. Zij pint dan en schrijft het gepinde bedrag voor mij op het bonnetje, ter controle. Heel handig. Ze waarschuwen ons ook als hij ineens vier ons rosbief neemt in plaats van één.”

Jan: ,,Ik koop altijd één ons rosbief. Voor mezelf op de boterham en voor mijn hondje Wimpie, want die vindt rosbief ook zo lekker. Ik eet drie keer per week bij een van mijn dochters. Toen Clary was overleden wilde ik niet meer warm eten.” Marjolijn zegt dat Jan het prettig vindt om dingen zelf te regelen. ,,Hoe meer je bij hem weghaalt, hoe afhankelijker hij wordt en dan wordt hij boos.” ,,Ik ben wel verdrietig hoor, maar ik heb het enorm getroffen met de hulp van mijn geweldige kinderen”, besluit Jan Bruurs.

Dit artikel van Tamar de Vries stond op 23 februari j.l. in de Gooi en Eemlander

MZ top 20 2016

Avatar

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X