skip to Main Content
Toestanden En Gedoe

Toestanden en gedoe

Dit blog schreef ik vannacht in gedachten al, toen ik niet kon slapen…ben toch maar in bed gebleven…

Met eega afgesproken om naar verjaardag kleindochter te gaan.

Vooraf de risico’s besproken, van misschien teveel mensen bij elkaar, mogelijk het virus opdoen, maar we denken daar allebei hetzelfde over: liever korter leven maar wel zoveel mogelijk “normaal”, waarbij we zelf (ik dan) wel oplettend zijn, dan heel veel beperkte jaren als een kasplantje in de instelling leven, want dat is geen leven.

Zijn eigen transferrolstoel heeft een zacht voorbandje, dus via de verpleging een vervangende stoel aangevraagd bij de fysio, die de ergotherapeut de dag ervoor komt brengen, als ik er ook ben.

Hmm…. deze stoel oogt veel breder en blijkt dat ook werkelijk te zijn.

Ik ken het huis van mijn zoon en de krappe gang waardoor we naar binnen moeten, en ik App hem de breedte van de stoel door en vraag de breedte van zijn gang op… het zou net moeten kunnen…pfff…. op hoop van zegen dan maar.

De bewuste dag ben ik op tijd bij de zorginstelling en word gelijk aangesproken door een verpleegkundige die vertelt dat eega net daarvoor een epileptische aanval heeft gehad, maar het gaat nu goed met hem, en dat hij vannacht tegen een aanval aanzat, die toen niet doorzette.

Het is toch altijd weer even schrikken om dit te horen, vooral omdat de aanvallen toenemen.

Eega vertelt zelf dat hij in de nacht een kokendheet linkerbeen en dito arm had en niet wist waar hij het moest zoeken van de pijn.

De dienstdoende verpleegkundige had een tijdje bij hem gezeten ter geruststelling en hem daarna elk kwartier gecontroleerd.

Eega had dit prettig gevonden en vertelt dat de verpleegkundige een keer vroeg: “Ben je er nog, vriend?”, en dat eega ter begroeting alleen zijn hand opstak, waar de verpleegkundige erg van schrok, zo in de stille donkere nacht.

Eega heeft er lol om, aan die herinnering… de verpleegkundige zal het minder leuk gevonden hebben, zeker op dat moment, vermoed ik.

Zo had hij ook tijdens de aanval rond de lunch, grappend gevraagd of de verpleegkundige wilde opletten dat zijn hagelslag niet gestolen zou worden.

In het heetst van de “strijd” is hij vaak heel grappig, vermoedelijk om zijn eigen angst te maskeren… denk ik… weet ik.., al was het opsteken van zijn hand in de nacht niet bedoeld geweest om de verpleegkundige te laten schrikken, maar hij vindt het schrikeffect nu wel erg grappig.

Afijn, veel met en van hem gewend, gaan we toch maar “gewoon” naar de verjaardag.

De rolstoeltaxi zet ons af en we gaan richting voordeur, deur open, rolstoel naar binnen en dan blijven we steken bij de vaste kast in de gang… we kunnen dus helaas niet naar binnen.

Ergens is een meetfoutje gemaakt.

Wat nu?

Er zijn genoeg mensen in huis voor hulp, maar ga je een man die niet kan lopen, niet zelfstandig kan staan, optillen om hem de huiskamer in te krijgen, en hoe til je zo iemand dan?

Mijn zoon is, terecht, niet enthousiast om dit experiment aan te gaan vanwege eventuele risico’s.

Gelukkig is het droog buiten en we drinken dan maar een kopje koffie en eten een stukje taart voor de deur op de stoep.

Geluk bij een “ongeluk” is dat het binnen toch te vol zat met mensen, dus we zitten prima zo.

Dochter, haar eega, en kleindochters schuiven ook aan en zo hebben we even een gezellig familieonderonsje.

De taxi voor de terugweg maar gelijk aangevraagd en ruim een uur later worden we weer opgehaald.

Net op tijd, want de lucht betrekt en het begint weer te spetteren..

Ondertussen de zorginstelling nog gebeld dat we vervroegd terug zullen zijn en waarom.

Een rolstoel is maatwerk, niet alleen voor de persoon, maar ook voor waar die naar binnen kan.

Zijn eigen stoel is bij deze “heilig” verklaard..

 

 

 

 

 

Mayke de Vries

Mayke de Vries

Mayke de Vries is na een carrière in de zorgsector nu vooral mantelzorger voor haar partner, die helaas na een grote hersenbloeding in oktober 2019 in een zorginstelling kwam te wonen. Zij schrijft op Mantelzorgelijk over de veranderingen in hun leven.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X