Toeren door eigen land

Onze zomervakantie bestond net als vorig jaar uit 2 weken toeren door eigen land. Ik had graag naar Frankrijk gegaan of desnoods een midweekje ergens in Nederland, maar helaas was dat voor Henk nog een brug te ver. Het onbekende maakt hem onzeker en die onzekerheid brengt angst en paniek. En dat is natuurlijk het laatste wat ik wil. Vakantie moet immers voor ons allebei iets zijn om te vieren.

En dus gingen we (bijna) iedere dag gewoon vanuit ons eigen huis met ons 32-jaar oude cabriootje op pad. Ons cabriootje was ooit, in het voorjaar van 2016, onze eerste gezamenlijke aankoop en we genieten allebei altijd volop van de ritjes die we maken. We boften 2 weken lang enorm met het weer: iedere dag zon, een windje, en niet al te warm. Hét perfecte cabrio weer!

We hebben diverse mooie routes gereden. We reden bijvoorbeeld langs de IJssel via Goude richting Reeuwijk en zochten daar de leuke, kleine weggetjes langs de Reeuwijkse plassen op. We volgden de Lek (heenweg) en Linge (terugweg) route. We gingen naar Zeeland, roken de zilte lucht en keken uit over zee. We namen een aantal keer de pont, van Kop van het Land naar Werkendam, van Drongelen naar Waalwijk en van Rozenburg naar Maassluis. We picknickten de ene dag in de zon, de andere dag wat meer in de schaduw. We dronken koffie onderweg en hadden voor de hele dag genoeg hapjes en drankjes bij ons. We gingen lunchen en aten een visje in de haven van Scheveningen. Niks moest en alles mocht.

Dat ook dit – in mijn ogen rustige – ritme overprikkeling bracht, merkte ik ’s avonds. Eenmaal thuis op de bank vielen Henk’s ogen wel heel snel dicht. Maar, eerlijk is eerlijk, ook ik ging wat eerder slapen dan normaal: lui en moe van de hele dag buiten in de zon zijn.

In onze tweede week reden we niet alleen rond in ons cabriootje. We gingen ook een nachtje naar Zuid-Limburg. Henk rijdt om de week op woensdag heen en weer naar Brunssum voor therapie (daar kom ik in een andere blog nog wel een keer op terug). Ik wilde best weer een keer met hem mee, maar kreeg niet echt een vakantiegevoel bij een hele dag op de snelweg in de auto zitten. Toen ik voorstelde om een nachtje in Limburg te blijven, was Henk – gelukkig – gelijk om. Ook al vond hij het allemaal reuze spannend en was het voor hem ver uit zijn comfort zone om naar een onbekende plek te gaan. Hij was vooraf zo bang om iets verkeerds te doen of mij teleur te stellen. En wat ik ook deed of zei, dat gevoel kreeg ik niet uit zijn hoofd gepraat. Ook dat is de impact van NAH: al zijn oude zekerheden zijn weg en er zijn in zijn hoofd (te) veel onzekerheden voor in de plaats gekomen.

Ik vond het super dapper van hem dat hij – vooral voor mij – toch de stap durfde zetten om het onbekende op te zoeken. En zo reden we op woensdagmiddag vanuit Brunssum naar Berg en Terblijt. Natuurlijk stopten we onderweg nog even bij een mooi terras in de zon voor koffie (thee voor mij) met Limburgse vlaai.

Onze b&b was in het echt net zo mooi en ruim als op de foto’s op internet. Een sfeervolle kamer, een heerlijk bed, een fijn zitje en de mogelijkheid om koffie en thee te zetten. Voor het eerst in jaren gingen we ’s avonds weer een keer samen uit eten. Ik genoot van dit bijzondere moment! Terug in de b&b vielen Henk’s ogen al snel dicht, zette ik voor mijzelf een flinke beker thee en dook ik nog even weg in mijn boek. Na een zeer uitgebreid ontbijt reden de volgende dag op ons gemak weer terug naar huis.

Met een hart vol herinneringen en de hoop dat dat nachtje weg ook voor Henk voor herhaling vatbaar is, sloot ik onze vakantie na 2 weken af.

Ellen werkt als HR Manager en geeft groepsles op de sportschool. Op 3 december 2016 kreeg haar echtgenoot Henk op 53-jarige leeftijd vanuit het niets een zwaar herseninfarct. Sinds die dag is zij zijn mantelzorger en zoekt zij naar de beste behandeling, naar nieuwe paden die kunnen bijdragen aan herstel en naar antwoorden op haar vele vragen. Met haar blogs over de wondere wereld van NAH wil zij meer bekendheid geven aan de impact van NAH. Op Mantelzorgelijk deelt zij verhalen uit haar leven met een partner met NAH.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top