skip to Main Content
Tijd Van Het Jaar?

Tijd van het jaar?

Gisteren beland ik onverwachts (weer) met mijn moeder in het ziekenhuis. Ik had me al voorgenomen, dat als ze weer zou vallen, ik een ander naar spoedeisende hulp (SEH) zou laten gaan. Hoe anders kan iets lopen dan je ooit bedenkt?

Twee jaar mantelzorg

In het geval van gisteren rinkelden alle alarmbellen, de huisarts dacht aan een beroerte. Mijn broer en ik zijn met de nodige spoed naar SEH gegaan. Mijn moeder is blij als ze mij en later mijn broer ziet. Ze reageert overal op, dat wel. Ook de verlammingsverschijnselen die ze had, zijn weg. De uitslag van de scan laat niets zien en ze mag naar huis. We zijn blij met deze uitslag en tegelijkertijd merk ik dat ik er niet goed tegen kan. Natuurlijk ben ik dankbaar dat mijn moeder niets ernstigs heeft (ik vraag me wel af wat er dan aan de hand is), maar ik merk aan mezelf dat de schrik en de extra zorg een flinke aanslag op mijn zenuwen plegen. Twee jaar zware mantelzorg hebben zijn sporen nagelaten. Tel er rouw bij op en mijn veerkracht daalt bij dit soort ‘acties’ flink.

Chagrijnig?

Even denk ik dat het aan alles wat ik heb meegemaakt ligt. En dan lees ik bij het vormgeven van mijn boek een deel van een blog van vorig jaar, geschreven omstreeks deze tijd. Toen was ik ook moe, nu weer. Natuurlijk zijn er de omstandigheden beide jaren die een grote rol spelen, maar ik vermoed ook dat het jaargetijde meespeelt bij mij. Ik vind de herfst echt prachtig, maar de tijd van de winter met donkere en sombere dagen, ik kan er niet heel goed tegen. Ik maak het gezellig in huis, met kaarsjes, lampjes, frutsels en zo, dat doe ik altijd. Ik ben zeker niet chagrijniger, alleen iets vermoeider en iets sneller uit balans.

Buiten!

Daarom besluit ik vandaag, als ik dit schrijf, dat ik mijn lunchpauze gebruik om te wandelen. Ik ben gezegend, dat ik mijn eigen tijd mag en kan indelen. Om 12 uur schijnt de zon aardig door de wolken heen en ik ga naar buiten. Opladen, fris worden en bewegen. Drie dingen die heel goed voor me zijn. Sowieso als je niet lekker in je vel zit een goede tip. Naar buiten gaan, frisse lucht opdoen en wandelen of een andere vorm van beweging. Daar wordt je vrolijker van!

 

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen ter nagedachtenis aan Sjonny en in januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen”, “de balans tussen liefde en mantelzorg uit. Mariska ondersteunt mantelzorgers met gesprekken, lezingen en traningen.

Mariska

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen ter nagedachtenis aan Sjonny en in januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen”, "de balans tussen liefde en mantelzorg uit. Mariska ondersteunt mantelzorgers met gesprekken, lezingen en traningen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X