skip to Main Content

Thuis sterven

Thuis sterven is de trend. Oma laten wegkwijnen in een ziekenhuis of verpleeghuis is zo achterhaald.
Het thuis sterven argument is overtuigend. Voorstanders komen met allerlei onderzoeken op de proppen waaruit blijkt dat de meeste mensen liever thuis sterven. Sterven in een vertrouwde omgeving, omringd door liefhebbende familieleden, in plaats van in een onpersoonlijke, antiseptische en/of naar urine stinkende instelling. Daarbij komt dat het (in Amerika) een stuk goedkoper is als je in je eigen huis sterft.

Thuis sterven is waarschijnlijk geweldig fijn voor de stervende. Het is moeilijk te zeggen, want niemand heeft ooit de moeite genomen om een klanttevredenheidsonderzoek vanaf de andere kant in te vullen. Voor mantelzorgers is de thuis hospice ervaring niet altijd zo rooskleurig als het wordt afgeschilderd. Het kan een hartverscheurende, emotioneel leegzuigende nachtmerrie zijn waar geen enkele therapie, ongeacht hoe lang of intensief, tegenop kan.

Ik heb mijn moeder thuis zien sterven en ik betwijfel of het voor haar enig verschil heeft gemaakt dat ze met een pijnlijke dood worstelde in haar eigen bed, op haar oude matras met haar verschoten 25 jaar oude beddengoed in plaats van in een steriel ziekenhuisbed.

De laatste paar dagen lag ze alleen nog maar met haar hoofd achterover, haar glazige ogen starend naar het gepleisterde plafond. Zou het wat uitgemaakt hebben als het geen gepleisterd plafond was geweest maar plafondplaten in een verpleeghuis? Waarschijnlijk niet.

Maakte het uit dat ik haar luiers verschoonde in plaats van een onderbetaalde vreemdeling? Mamma zei dat ze nooit had gedacht dat ik degene zou zijn die haar hielp met persoonlijke hygiëne, dat ik de persoon was die haar sponsbaden zou geven, die zetpillen zou inbrengen of andere intieme zorgtaken uit zou voeren.

Toen mamma steeds verder achteruitging en volledig bedlegerig werd, stelde ze me een onbeantwoordbare vraag: “Wat is er met me gebeurd?”

De laatste week van mijn moeders leven was een mengeling van pijn en verwarring te midden van een door morfine veroorzaakte staat van verdoving. Ik begon haar minder als mijn moeder en meer als een patiënt te zien.

De hospice verplegers konden niet veel meer doen, behalve controleren of ik haar voldoende pijnstillers gaf en haar regelmatig voorzichtig op haar zij of rug draaide, zodat ze zich comfortabel voelde in bed. Ik was alleen met met mijn moeder toen ze haar laatste adem uitblies in deze wereld.

Zou mijn moeder beter af zijn geweest in een hospice of verpleeghuis? Ze gedijde verrassend goed in het verpleeghuis waar ze drie jaar geleden na een kankeroperatie werd geplaatst. Ze hield van de sociale interactie en leerde weer lopen, dankzij een uitstekend revalidatieprogramma.

Dit keer was er echter geen hoop op herstel. Mijn moeder had gewoon een wachtkamer nodig tot haar falende lichaam haar geest toestond te vertrekken.

Ik heb er geen spijt van dat mijn moeder thuis stierf. Ik heb er geen spijt van dat ik haar trouwe, zij het onhandige, mantelzorger was.

Wat me wel spijt is dat ik zo druk bezig was met zorgtaken zoals het toedienen van medicijnen en het behandelen van doorligwonden, dat ik de eenvoudige dingen uit het oog verloor. Eenvoudige dingen die mijn moeder tijdens de laatste dagen van haar leven had kunnen ervaren.

Nog één keer naar buiten, om de zon op haar gezicht te voelen en de grote, zwarte kraaien in de lucht te zien vliegen. Een lepel vanille ijs, haar favoriete lekkernij. Een slok zwarte koffie, haar favoriete warme drank. Een extra knuffel, nog een kus op haar wang, haar hand nog iets langer vasthouden.

Ze zeggen dat er een heel dorp nodig is om een kind op te voeden, maar je ontdekt vaak een spookstad als het op sterven aankomt.

Geschreven door J. Johnston

Mariette Otten McGovern

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X